บทที่ 3185

ในขณะเดียวกัน ว่านพั่วจวินก็อยู่ในเย่นจิงเช่นกัน เขานอนไม่หลับ

พึ่งผ่านเที่ยงคืน เขาก็ฉีกปฏิทินของวันพรุ่งนี้ทิ้ง แล้วมองดูสี่คำนี้“วันที่สี่เดือนสี่” อย่างตกอยู่ในภวังค์

เฉินจงเหล่ยรวมถึงทหารนับพันนายของสำนักว่านหลงพ่ายแพ้ที่ซีเรีย ทำให้เขารู้สึกโกรธมาก แต่แล้วเมื่อใกล้เข้าวันที่ห้าเดือนสี่เข้ามาเรื่อยๆ เขาก็ไม่สนใจว่าเฉินจงเหล่ยจะเป็นหรือตาย รวมถึงการสู้รบที่สำนักว่านหลงพ่ายแพ้

เขาในตอนนี้ แค่อยากแก้แค้นให้พ่อแม่ของตนเอง ให้พ่อแม่ของตนนอนตายตาหลับ

จุดนี้ ว่านพั่วจวินกับเย่เฉินคิดเหมือนกัน เขาสองคนเป็นลูกกตัญญู ล้วนรำลึกนึกถึงความแค้นของพ่อแม่ ทั้งคู่มีความมุ่งมั่นที่จะล้มล้างทุกสิ่งและได้ทุกอย่างกลับคืนมา

ตอนนี้ ว่านพั่วจวินเดินออกมาจากห้อง แล้วยืนอยู่ในสวน เขามองดูโลงศพราคาถูกสิบกว่าโลง ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต

ในตอนนี้เอง ลู่เห้าเทียนแม่ทัพผู้มีความสามารถของเขา ก็เอ่ยปากถามว่า“ท่านประมุขครับ ทำไมท่านถึงยังไม่พักผ่อนครับ？”

“นอนไม่หลับ”ว่านพั่วจวินพูดพึมพำ แล้วพูดอย่างไม่อยากยอมแพ้ต่อโชคชะตาว่า“ถ้าเย่ฉางอิงยังมีชีวิตอยู่ก็ดีสินะ ฉันจะได้ลงมือตัดหัวมัน ต่อหน้าหลุมศพของพ่อกับแม่ฉัน เพื่อให้ดวงวิญญาณของพวกเขาเป็นสุขอยู่ในสวรรค์！”

ลู่เห้าเทียนรีบกล่าวว่า“ท่านประมุขครับ คุณไม่จำเป็นต้องคิดแบบนี้ ถ้าหากตอนนี้เย่ฉางอิงยังมีชีวิตอยู่ เขาก็จะมีชีวิตอีกยี่สิบกว่าปีไม่ใช่หรอครับ？นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เขาสบายเกินไปน่ะสิครับ！”

พูดจบ ลู่เห้าเทียนก็พูดอีกว่า“อีกทั้งท่านประมุข จากที่ผมตรวจสอบ พบว่าตอนนั้นเย่ฉางอิงตายอย่างทรมาน ได้ยินมาว่าตอนที่เขาโดนรถชน อวัยวะภายในของ ถูกพวงมาลัยบีบอัดจนฉีกขาด เมียของเขายิ่งเลวร้ายไปกันใหญ่ เธอติดอยู่ในที่นั่งฝั่งคนขับไม่สามารถออกมาได้ ถูกเผาให้ตายทั้งเป็น”

“อืม……”ว่านพั่วจวินพยักหน้า แล้วพูดอย่างเรียบเฉยว่า“พวกเขาตายอย่างทรมาน ฉันค่อยรู้สึกสบายใจหน่อย”

ลู่เห้าเทียนกล่าวอีกว่า“ท่านประมุขครับ ถ้าคุณยังรู้สึกไม่สะใจ ผมจะพาคนแบกโลงศพไปที่ตระกูลเย่เดี๋ยวนี้เลยครับ！”

ว่านพั่วจวินโบกมือไปมา แล้วกล่าวว่า“เรื่องแบบนี้ ทำตอนกลางวันแสกๆให้ทุกคนตกตะลึงดีกว่า พรุ่งนี้ฉันไม่เพียงแต่จะให้ตระกูลเย่รับรู้ว่าถึงวันหายนะของพวกมันแล้ว และฉันก็จะทำให้ทุกตระกูลในเย่นจิงรู้ว่า ลูกชายของว่านเหลียนเฉิงกลับมาแล้ว！”

พูดจบ เขาก็จ้องไปที่โลงศพพวกนั้น แล้วพูดอย่างเย้ยหยันว่า“คืนนี้ ให้คนของตระกูลเย่นอนหลับเป็นคืนสุดท้าย พรุ่งนี้เวลาสิบโมงตรง ให้แบกโลงศพพวกนี้ไปที่ตระกูลเย่！”