บทที่ 320

บทที่ 320

“โย้ เกิดเรื่องอะไร ทำไมถึงเสียงดังขนาดนี้? ”

เมื่อผู้จัดการเจิงได้ยินประโยคนี้ ทันใดนั้นเขาก็ตกใจ ยังไม่ทันได้เข้าไปทำร้ายเย่เฉิน เขาหันหน้าไปมองตรงนั้นและกล่าวอย่างจริงจังว่า “ท่านหงห้า คุณแช่เสร็จแล้ว? รู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ?”

“ก็ดี” ท่านหงห้าตอบ แล้วถามอย่างสงสัยว่า “พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่? ”

ท่านหงห้าพูดพลาง ก็พาลูกน้องของตนเองเดินใกล้เข้ามา

ผู้จัดการเจิงรีบอธิบาย “มีไอ้ยาจกคนหนึ่งมันทำร้ายคุณชายหลิว ผมกำลังจะแก้แค้นแทนคุณชายหลิว ไอ้หนูนี่ความสามารถไม่เท่าไหร่? แต่นิสัยดื้อด้านมาก”

หลิวหมิงเอามือคลุมท้องไว้ แล้วกล่าวว่า “คุณลุงหง ไม่ได้พบกันเสียนาน”

ท่านหงห้าเหลือบมองเขาก่อนที่จะยิ้มและกล่าวว่า “ที่แท้เป็นไอ้ตัวเล็กของตระกูลหลิวนี่เอง นายนี่ไม่เอาไหนเลย อยู่ในเมืองจินหลิงยังถูกคนอื่นทำร้ายได้? ทำให้พ่อของนายต้องขายหน้า!”

ท่านหงห้ากับพ่อของหลิวหมิงมีความสัมพันธ์ค่อนข้างดี เพราะฉะนั้นหลิวหมิงก็เหมือนกับหลานคนหนึ่ง ถึงได้พูดจาตรง ๆ อีกอย่างน้ำเสียงก็เหมือนผู้อาวุโสพูดกับลูกหลาน

หลิวหมิงไม่กล้าสร้างปัญหาต่อหน้าท่านหงห้า จึงได้กล่าวอย่างเก้อเขินว่า “คุณลุงหง ก็แค่เจอไอ้ยาจกที่มึนงง เดี๋ยวผมจะทำให้มันรู้ว่าการทำร้ายผมต้องชดใช้ด้วยอะไร!”

ท่านหงห้าหัวเราะ แล้วกล่าวว่า “ผมก็อยากเห็นจริง ๆ ว่าใครกันที่กล้ามาทำร้ายนาย”

ท่านหงห้าเดินเข้ามาใกล้ จากนั้นเห็น รปภ. มากมายล้อมคนไว้ เมื่อมองผ่าน รปภ. เข้าไป

ทันใดนั้น เขาเห็นเย่เฉินที่ใบหน้าเคร่งขรึม

เย่เฉินมองท่านหงห้าด้วยสายตายียวน แล้วถามว่า “หงห้า คุณนี่ก็ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านน่ะ? ”

ท่านหงห้าเหงื่อแตกทันที!