บทที่ 3225

เมื่อเย่เห้าที่อยู่ด้านข้างเห็นเช่นนั้น รู้สึกสับสนวุ่นวาย ดังนั้นเขาจึงรีบแสดงจุดยืนของตนเองอย่างรวดเร็ว “คุณปู่! ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”

เย่ฉางโคงเห็นว่าเย่เห้าได้แสดงจุดยืนแล้ว แต่ลูกชายโง่เขลาของตนเองยังร้องไห้ด้วยความคับข้องใจ ตอนนี้เขาไม่รู้สึกสงสารเลยสักนิด แต่กลับใช้ขาเตะเขาอย่างแรงและด่าว่า “จะร้องไห้เหมือนผู้หญิงอยู่ทำไม ยังไม่รีบไปทำงานอีก!”

เย่เฟิงสติแตกอย่างสมบูรณ์ และทำได้เพียงเช็ดน้ำตาในขณะที่วิ่งตามเย่เห้าไปที่ประตูใหญ่

ตอนนี้เย่เฉินกล่าวว่า “ทุกคนโปรดไปที่ห้องโถง พวกเราไปคุยเรื่องหลักกันเถอะ!”

ตอนนี้คนตระกูลเย่ต่างหมดหนทาง ถึงแม้พวกเขาจะรู้สึกหวาดกลัวมาก แต่ทำได้เพียงกลับไปที่ห้องโถงในคฤหาสน์ตามคำสั่งของเย่เฉิน เพื่อปรึกษาหารือเกี่ยวกับงานไหว้บรรพบุรุษต่อไป

เพียงแต่ว่าตอนนี้ทุกคนต่างใจลอย

มีเพียงเย่เฉินเท่านั้นที่ปฏิบัติตามขั้นตอนที่ตระกูลเย่สรุปไว้ก่อนนั้น และยืนยันกับผู้รับผิดชอบทีละขั้นตอน และขอให้พวกเขาทำงานของตนเองตามขั้นตอนที่กำหนดไว้ มิเช่นนั้นพวกเขาจะถูกลงโทษอย่างรุนแรง!

ขณะที่เย่เฉินกำลังปรึกษาหารือกับคนของตระกูลเย่ถึงขั้นตอนงานไหว้บรรพบุรุษ เรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลเย่เมื่อสักครู่ได้แพร่กระจายไปทั่วเย่นจิงแล้ว

เมื่อได้ยินว่ามีคนนำโลงศพร้อยกว่าโลงมาที่ตระกูลเย่ และฆ่าบอดี้การ์ดของตระกูลเย่ คนเย่นจิงทั้งหมดต่างรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก!

ทุกคนต่างอยากรู้ว่ากลุ่มคนที่บุกเข้าไปที่ตระกูลเย่มาจากไหน? ถึงไม่เห็นตระกูลระดับสูงของประเทศหัวเซี่ยอยู่ในสายตาเลย

ขณะนี้ ลู่เห้าเทียนกลับไปถึงบ้านเก่าของตระกูลว่านแล้ว และรายงานสถานการณ์ของตระกูลเย่ให้ว่านพั่วจวินอย่างละเอียด

ว่านพั่วจวินยิ่มเยาะเย้ยและถามเขาว่า “จากการสังเกตของคุณ คนตระกูลเย่รู้สึกหวาดกลัวหรือไม่?”