บทที่ 3227

กู้เย้นจงรีบกล่าวว่า “อย่าเพิ่งโทรหาเฉินเอ๋อ! เขาต้องมีเรื่องสำคัญที่จะปรึกษาหารือกับตระกูลเย่แน่นอน ตอนนี้ลูกโทรหาเขาแล้วร้องห่มร้องไห้ จะเป็นการทำให้เรื่องวุ่นวายมากขึ้น ถ้ามีอะไรอยากถาม คืนนี้รอเฉินเอ๋อกลับมาก่อนแล้วค่อยคุยกัน!”

จากนั้น เขากล่าวอีกว่า “พวกคุณสองแม่ลูกรออยู่ที่บ้านก่อน ผมจะออกไปพบคน เพื่อดูว่าจะสามารถหาคนช่วยเหลือได้ไหม?!”

หลินหว่านชิวรีบกล่าวว่า “ฉันจะโทรหาตระกูลหลิน ดูว่าจะสามารถส่งคนมาช่วยได้ไหม!”

“ไม่ต้อง” กู้เย้นจงส่ายศีรษะและกล่าวอย่างจริงจัง “ผมไม่สามารถปฏิเสธคุณได้ ถ้าคุณต้องการขึ้นไปที่ภูเขาเย่หลิงซานกับผม เพราะถึงอย่างไรพวกเราสองสามีภรรยาต่างเป็นหนี้บุญคุณพี่เย่และเฉินเอ๋อ ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกหรือเหตุผล ถึงแม้จะต้องตายพวกเราก็ต้องตอบแทนบุญคุณนี้ พรุ่งนี้ไปแล้ว ไม่สามารถคาดเดาว่าจะอยู่หรือตาย ถ้าพวกเราประสบเคราะห์จริง ๆ ผมจะไม่สามารถอธิบายให้พ่อแม่ของคุณได้ แล้วผมจะทำให้คนของตระกูลหลินของพ่อแม่คุณเดือดร้อนได้อย่างไร........”

หลังจากนั้น เขายิ้มเล็กน้อยและกล่าวด้วยความอ่อนโยนว่า “คุณและหนานหนานรอผมอยู่ที่บ้านด้วยความสงบจิตสงบใจเถอะ!”

หลินหว่านชิวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ทำได้เพียงพยักหน้าและกล่าวว่า “โปรดระมัดระวังด้วย.......”

……

แม้ว่าคนทั่วเย่นจิงจะตกใจกับเรื่องระหว่างว่านพั่วจวินและตระกูลเย่ แต่การส่งข่าวก็ต้องใช้เวลา ดังนั้นนอกจากเย่นจิงแล้ว เมืองอื่น ๆ จึงยังไม่ได้รับข่าว

ขณะนี้ ห้องทำงานของประธานซ่งซื่อกรุ๊ปในเมืองจินหลิง

ซ่งหวั่นถิงซึ่งยุ่งอยู่กับงาน ทันใดนั้นเธอก็ได้รับวิดีโอคอลจากอิโตะ นานาโกะ

หลังจากเชื่อมต่อวิดีโอแล้ว อิโตะ นานาโกะซึ่งสวมชุดทำงานและนั่งอยู่ในห้องของประธานอิโตะกรุ๊ป และถามเธอด้วยรอยยิ้มว่า “พี่หวั่นถิง ช่วงนี้คุณยุ่งหรือเปล่า”

“ยุ่ง......ยุ่งจนหัวฟู” ซ่งหวั่นถิงยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “ตั้งแต่รับช่วงต่อธุรกิจของซ่งซื่อกรุ๊ปแล้ว ฉันก็ยุ่งตลอดเวลา”

หลังจากนั้น เธอถามอีกครั้งว่า “แล้วคุณล่ะ? หลังจากกลับไปแล้วงานยุ่งมากไหม?”

อิโตะ นานาโกะแลบลิ้นและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ยุ่งจนหัวฟูเหมือนกับคุณแหละ”

ซ่งหวั่นถิงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณยุ่งขนาดนี้แล้วยังวิดีโอคอลมาหาฉันอีก คุณคิดถึงพี่สาวคนนี้หรือ?”

“ใช่" อิโตะ นานาโกะกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “หลังจากกลับมาแล้ว ฉันคิดถึงพี่หวั่นถิงทุกวันเลย”