บทที่ 3255

ขณะที่พูด เย่เฉินกำชับว่า: “นอกนั้น อย่าเพิ่งเปิดถุงผ้าสีดำบนหัวของพวกเขา ฉันจะเก็บความสงสัยนี้ไว้จนวินาทีสุดท้าย!”

“รับทราบ!”

เหอหงเซิ่งตอบรับด้วยความเคารพ และรีบส่งลูกน้องตระกูลเหอสองสามคนให้จัดการในทันที ให้พวกเขาพาซูโสว่เต้าและเฉินจงเหล่ย ลงมาจากรถ SUV คันที่อยู่ข้างหลัง

คนของตระกูลเย่มองคนของตระกูลเหอนำชายสองคนที่มีถุงผ้าสีดำคลุมหัวออกจากรถ แต่ละคนประหลาดใจอย่างมาก

พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทั้งสองคนนั้นเป็นใคร และไม่รู้ในตอนนี้เย่เฉิน ทำไมต้องพาสองคนนี้ที่ดูเหมือนเชลยมาที่ภูเขาเย่หลิงซาน

แต่ทว่า พวกเขาแต่ละคนมองหน้ากัน สงสัยว่าสองคนนี้มีที่มาอย่างไร และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเย่เฉิน จะมาไม้ไหนกันแน่！

……

ในขณะเดียวกัน ซ่งหวั่นถิงและคุณท่านซ่ง รวมถึงลูกน้องของตระกูลซ่ง ก็ได้มาพบกับนางาฮิโกะ อิโตะ รวมถึงอิโตะ นานาโกะสองคนพ่อและลูกสาว

ลูกน้องตระกูลซ่งเกือบร้อยคน ส่วนใหญ่เป็นนักรบธรรมดาที่อ่อนแอ และบางคนก็ไม่ใช่นักรบเลยด้วยซ้ำ

และพละกำลังของตระกูลอิโตะ ไม่ธรรมดาอย่างเห็นได้ชัด

พวกเขาพาคนมามากกว่า 100 คน ทั้งหมดต่างก็เป็นยอดฝีมือของสี่ตระกูลนินจาแห่งญี่ปุ่น

หลังจากที่ต่อสู้ศึกที่โตเกียว ตระกูลทากาฮาชิและตระกูลมัตสีโมโตะร่วงหล่น สี่ตระกูลนินจา ล้วนแล้วภักดีต่อตระกูลอิโตะ

เพียงแต่ว่า นินจากลุ่มนี้จนถึงตอนนี้ก็ไม่รู้ว่า พวกเขาจะเผชิญหน้ากับอะไรในวันนี้

ในตอนนี้ซ่งหวั่นถิงถามอิโตะ นานาโกะ: “นานาโกะ เราโทรศัพท์หาอาจารย์เย่กันไหม?”

อิโตะ นานาโกะคิด และพูดอย่างจริงจังว่า: “ไม่ต้องหรอกพี่หวั่นถิง ฉันเกรงว่า นิสัยของเย่เฉินซังจะปฏิเสธการช่วยเหลือจากเรา ดังนั้นก็ไปภูเขาเย่หลิงซานเลย!”

ขณะที่พูด เธอถามซ่งหวั่นถิงว่า: “พี่หวั่นถิง รถมาถึงเมื่อไหร่?”