บทที่ 326

บทที่ 326

ผู้จัดการเจิงหยิบโทรศัพท์ให้กับหงห้า พร้อมกับพูดว่า “ท่านหงห้า ประธานเฉินถามหาคุณ”

ท่านหงห้าหยิบโทรศัพท์มา เฉินจื๋อข่ายก็ได้ตำหนิทางโทรศัพท์ว่า “หงห้า นายเป็นอะไรไป？นายกล้ามาหาเรื่องในที่ของฉันเลยงั้นเหรอ？แถมยังจะตีคนของฉันอีก？นายจองหองไปรึเปล่า？”

หงห้ากล่าวอย่างจริงจังว่า “ผู้จัดการเฉิน ไม่ใช่ว่าผมหาเรื่องแต่เป็นหลิวหมิงต่างหาก ที่ทำให้ท่านอาจารย์เย่ต้องขุ่นเคือง แถมผู้จัดการเจิงของพวกคุณ ยังกล้าช่วยหลิวหมิงสั่งสอนท่านอาจารย์เย่อีก คุณคิดว่าควรทำยังไงดีล่ะ？”

เฉินจื๋อข่ายโพล่งถามว่า “ท่านอาจารย์เย่ เย่เฉินท่านอาจารย์เย่น่ะเหรอ？”

“ใช่แล้ว นอกจากเขา จะมีอาจารย์เย่ไหนอีก？”หงห้ายิ้ม

เฉินจื๋อข่ายตกใจไปชั่วครู่

ไม่คิดเลยว่าสุนัขของตนจะไปกัดเจ้านายของตัวเอง！

ดังนั้นเขาจึงรีบพูดทางลัดในทันที “หงห้า นายเปิดลำโพงที”！

ท่านหงห้าเปิดลำโพงในทันที ก็ได้ยินเสียงคำรามของเฉินจื๋อข่าย “เจิงต้าเฉียน นายมันไอ้นอกคอก！ทำไมนายถึงมีตาหามีแววไม่ทำให้อาจารย์เย่ขุ่นเคืองได้？นายไม่อยากมีชีวิตแล้วใช่ไหม？”

เมื่อเจิงต้าเฉียนได้ยินเช่นนั้น ก็ตกใจจนขาทั้งสองข้างสั่นระริก “ผู้จัดการเฉิน ผมไม่รู้ว่าเขาคือท่านอาจารย์เย่.....”

เฉินจื๋อข่ายดุว่า “คราวนี้นายแส่หาเรื่องเองนะ อย่าหาว่าฉันไม่มีเมตตา”

เมื่อพูดจบ ก็พูดว่าว่า “หงห้า ท่านอาจารย์เย่บอกว่ายังไงบ้างนะ？”

ท่านหงห้าจึงกล่าวว่า “สิ่งที่ท่านอาจารย์เย่ได้บอกก็คือให้ไล่เด็กคนนี้ออก จากนั้นให้รีบออกไปจากจินหลิง หากเจอแม้แต่อีกครั้งเดียวก็จะสับให้เละเลย！”