บทที่ 3269

และในเวลานี้

ลู่เห้าเทียนที่เตรียมพร้อมไว้เรียบร้อยแล้ว เตรียมที่จะสู้กับเย่เฉินอย่างเต็มกำลัง เห็นเย่เฉินไม่เตรียมพร้อมอะไรเลย ก็พูดอย่างยิ้มเยาะว่า : “เด็กน้อย ทำไมยังไม่ขยับกำลังภายในของแกอีกละ？หรือว่าแกไม่คิดที่จะต่อต้านงั้นเหรอ？”

จุดที่ทรงพลังที่สุดของนักบู๊ก็คือมีกำลังภายใน ตามความแข็งแกร่งของกำลังภายใน ความแข็งแกร่งตามกายภาพ ความคล่องตัวและระดับการโจมตีของพวกเขาล้วนแต่จะเพิ่มเป็นทวีคูณอย่างไม่จำกัด

ก็เพราะว่ากำลังภายในเป็นแหล่งพลังงานของนักบู๊ เพราะงั้นก่อนที่นักบุ๊ทุกคนจะโจมตี จะต้องขับเคลื่อนกำลังภายในมาที่มือและเท้า ถึงจะสามารถแสดงพละกำลังในการต่อสู้ได้แข็งแกร่งที่สุด

แต่ว่า ลู่เห้าเทียนกลับว่าไม่รู้ว่า เย่เฉินไม่ได้ต้องการกำลังภายในเลย

เขาในเวลานี้ ทั้งตัวเต็มเปี่ยมไปด้วยปราณทิพย์ และพละกำลังแบบนี้ เป็นการมีอยู่ที่นักบู๊ไม่อาจจะสัมผัสได้เลยด้วยซ้ำ

ดังนั้น เขาหาวแล้ว พูดกับลู่เห้าเทียนว่า ： “แกนี่ร่ำไรจริงๆ อยากจะต่อยก็ต่อย จะมัวบ่นอะไร？”

“เยสเข้！” ลู่เห้าเทียนถูกเย่เฉินทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณะ โกรธอย่างมาก กัดฟันพูดว่า : “ฉันแม่งปรารถนาดีให้แกออกกระบวนท่าก่อน แกแม่งยังไม่รับน้ำใจอีก ในเมื่อเป็นแบบนี้ อย่าหาว่าฉันไม่มีความปรานีนะ！”

เมื่อพูดจบ ลู่เห้าเทียนจู่โจมไปยังเย่เฉินทันที！

พละกำลังของนักบู๊ไม่ใช่แค่พูดเท่านั้น ลู่เห้าเทียนก็ลงมือจัดการทันที ทุกคนที่อยู่ใกล้กับเย่เฉินแม้แต่มองก็ยังมองไม่ชัดเจนเลย

ระดับความเร็วที่เร็วมากสอดคล้องกับระดับความแข็งแกร่งที่แข็งแกร่งมาก หมัดกำปั้นนี้ปล่อยทะลุทะลวงผ่านอากาศ แค่มองก็เป็นความโหดอำมหิตอย่างมาก ！

นี่ก็เป็นความแข็งแกร่งของนักบู๊หกดาว นักบู๊สี่ดาวอย่างเหอหงเซิ่งเพียงแค่มองแวบเดียว ในส่วนลึกของหัวใจก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวังอย่างไม่ตั้งใจทันที

นินจาของสี่ตระกูลใหญ่แห่งญี่ปุ่น ในเวลานี้ก็ตกตะลึงโดยสิ้นเชิง เพียงแค่ลู่เห้าเทียนเคลื่อนไหว พละกำลังที่แสดงออกมาก็เหนือกว่าพวกเขามากกว่าหนึ่งระดับ！

ทุกคนต่างก็รีบมองไปยังเย่เฉินทันที พวกเขาอยากรู้ว่า เย่เฉินคิดจะใช้วิธีการแบบไหน มารับมือกับการโจมตีที่โหดเหี้ยมเช่นนี้กันแน่

แต่ว่า สิ่งที่เหนือความคาดหมายของทุกคนก็คือ เย่เฉินไม่ได้ขยับเลยด้วยซ้ำ

แม้ว่าเขาเห็นหมัดขวาลู่เห้าเทียน ทันใดนั้นก็โจมตีเข้าไปที่หน้าอกของเย่เฉิน