บทที่ 3298 ปล่อยให้เขาค่อยๆไปทำความเข้าใจเอง

เย่เฉินเองก็ไม่ได้จงใจข่มขู่ซูเฉิงเฟิง

ก่อนหน้าของวันนี้ เดิมทีเขาคิดอยากจะฆ่าว่านพั่วจวินกับซูเฉิงเฟิงทิ้งพร้อมกัน

เพียงแต่ว่า ได้เปลี่ยนความคิดหลังจากที่ว่านพั่วจวินขึ้นมาที่ภูเขาเย่หลิงซานแล้ว

เขารู้ว่าว่านพั่วจวินนั้นมันอวดดีเกินไป แต่อย่างน้อยก็มีความกตัญญูต่อพ่อแม่ และก็มีความภักดีต่อเพื่อนรบ

เมื่อเชื่อมโยงกับที่ว่าอนาคตตัวเองจะต้องก้าวสู่ยุโรปอเมริกา และก็จำเป็นต้องมีทีมที่แข็งแกร่งมากพอ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนความคิด และรับว่านพั่วจวินรวมทั้งสำนักว่านหลงทั้งหมดมาเป็นของตน

ในเมื่อว่านพั่วจวินก็รับมาแล้ว จะฆ่าตาแก่ซูเฉิงเฟิงนี่เพียงคนเดียวก็ไม่มีความหมายอะไร เพราะงั้นบีบให้เขามอบตำแหน่งให้กับซูจือหยู แล้วจัดการปัญหาใหญ่ของตระกูลซูทิ้งไปซะยังดีกว่า

เย่เฉินเชื่อมั่นในตัวซูจือหยู และก็เชื่อในความสามารถของซูจือหยูด้วยเช่นกัน ตัวเองสามารถทำให้เธอขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำตระกูลได้ เธอจะต้องสามารถจัดการปัญหาภายนอกภายในของตระกูลซูได้ดีอย่างแน่นอน

ถึงตอนนั้น ตระกูลซูก็จะไม่ใช่ศัตรูกับตระกูลเย่อีกต่อไป แต่เปลี่ยนเป็นพันธมิตรกับเย่เฉิน

ซูเฉิงเฟิงเองก็เดาความคิดของเย่เฉินออก เมื่อสงบสติอารมณ์ลงมาแล้ว ก็หันไปมองซูจือหยู พูดอย่างจริงจังว่า “จือหยู คุณเย่พูดถูก ทั้งหมดในตระกูลซูไม่มีใครที่จะขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งนี้มากไปกว่าเธอแล้วจริงๆ ฉันจะรีบจัดการขั้นตอนทั้งหมดให้เสร็จ แล้วมอบทั้งหมดของตระกูลซูให้แก่เธอ ต่อไปโชคชะตาชีวิตของตระกูลซูก็ต้องพึ่งพาเธอนำทางแล้วละ!”

ซูจือหยูลังเลสักพัก แล้วพูดว่า “คุณปู่คะหนูเข้าใจแล้วค่ะ”

พูดจบ เธอหันไปมองเย่เฉิน พูดอย่างจริงจังและหนักแน่นว่า “ผู้มีพระคุณสบายใจได้ค่ะ ฉันจะทำให้เต็มที่แน่นอนค่ะ!”

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย พูดว่า “ในเมื่ออย่างนี้ งั้นก็รอคืนนี้เซ็นเอกสารดำเนินการทั้งหมดแล้วกัน”