บทที่ 3347

เย่เฉินยิ้มเยาะ พูดเยาะเย้ยว่า “ฉันก็บอกแล้วว่านายเหมือนกับพวกสาวๆ！ไม่ได้ใส่ร้ายนายเลยสักคำเดียว！นายแม่งชนะไปตั้งพันล้านแล้ว นายกลัวอะไร?”

พูดแล้ว เขาก็พูดกับโอลิเวียว่า “เธอกล่อมว่าที่สามีของเธอคนนี้หน่อย ลูกผู้ชายเนี่ย ตอนที่ควรแข็งข้อก็ต้องแข็งข้อ！ในเวลาสำคัญมาอ่อนปวกเปียก ต่อไปจะเป็นสามีของราชินีได้ยังไงกัน?”

โอลิเวียเองก็ร้อนรนเช่นกัน

เธอรู้ว่าวิลเลียมชนะแน่นอน แต่เธอเองก็รู้ว่า ถ้าหากวิลเลียมชนะเยอะเกินไป มีโอกาสจะเกิดปัญหาใหญ่ได้

บวกกับของก่อนหน้านี้แล้ว หากครั้งนี้เย่เฉินยังเสียอีกสองพันล้านยูโร นั่นก็คือเงินสดสามพันล้านยูโรบวกกับเครื่องบินคองคอร์ดอีกหนึ่งลำ

เพียงแค่ไพ่ตาเดียว เย่เฉินก็แพ้เสียทรัพย์สินมากเกินกว่าที่ทั้งราชวงศ์ยุโรปเหนือมีทรัพย์สินทั้งหมดรวมกันแล้ว

พูดตามจริง เธอจะไม่กลัวได้ยังไงกัน

ในใจเธอคิดไว้ว่า “ถ้าหากเย่เฉินแพ้จนอารมณ์เสีย แล้วจะแก้แค้นวิลเลียมจะทำยังไง? ถ้าหากเขาเรียกสำนักว่านหลงมาจะทำยังไง?”

แต่ที่โอลิเวียไม่รู้ก็คือ เย่เฉินไม่แพ้จนอารมณ์เสียเลยสักนิด แต่วิลเลียมในตอนนี้กลับโดนเย่เฉินด่าจนอารมณ์เสียแล้ว

เขาพูดอย่างโมโหว่า “คุณเย่ครับ ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจ ผมไม่อยากวางเดิมพันสองพันล้านนี้ ไม่ใช่เพราะผมไม่ลูกผู้ชายมากพอ แต่เพราะผมไม่อยากชนะคุณมากเกินไป！ผมกำลังให้ทางถอยกับคุณอยู่ แต่ทำไมคุณจะต้องคอยเอาแต่บีบบังคับคนอื่นละครับ?”

เย่เฉินยิ้ม “วิลเลียม ไม่ใช่ว่าฉันด่านายนะ ความคิดของนายแบบนี้ เป็นความคิดของไอ้คนจนจริงๆ！”

พูดแล้วเย่เฉินก็เยาะเย้ยอย่างดูถูก “นายเนี่ย ก็เหมือนกับพวกคนจนที่มาบอกกูในตอนที่กูซื้อรถโรลส์รอยซ์ว่ารถโรลส์รอยซ์นั้นมันเปลืองน้ำมัน แนะนำให้กูอย่าขับรถโรลส์รอยซ์ นายว่าไอ้คนจนแบบนี้มันก็ไม่ใช่สมองจนๆของพวกมันคิดสักหน่อยว่า กูสามารถใช้เงินนับล้านยูโรซื้อรถโรลส์รอยซ์แล้วกูจะไม่มีเงินแค่ร้อยยูโรมาเติมน้ำมันรถงั้นหรอ?”

ผู้คนรอบด้านได้ยินอย่างนั้น ต่างก็แอบยิ้มกัน

แม้ว่าการกระทำของเย่เฉินที่แพ้เงินมากมาย ในสายตาพวกเขาแล้วจะดูโง่อย่างมาก

แต่พวกเขาก็ไม่ยอมรับไม่ได้ว่าคำพูดนี้ของเย่เฉินนั้นมีหลักเหตุผลจริงๆ

คนเขามีเงินเยอะแยะ จำเป็นต้องให้คนที่จนกว่าเขามากมายมาสอนเขาให้ประหยัดเงินยังไงงั้นหรอ?