บทที่ 3357

“ฉันรับผิดชอบทั้งหมด?” วิลเลียมได้ยินคำพูดนี้ก็โมโหขึ้นมาทันที พูดเสียงดุว่า “โอลิเวีย ก่อนหน้านี้ตอนที่แบ่งเงิน เธอเอ่ยปากพูดว่าจะเอาครึ่งหนึ่ง ฉันไม่บ่นเลยสักคำเดียว ตอนนี้เธอคิดอยากจะโยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉันใช่มั้ย?”

เวลานี้ริชาร์ดเอ่ยปากพูดว่า “วิลเลียม! มาทะเลาะกันเวลานี้ก็ไม่มีความหมายแล้ว! นายกับโอลิเวียจะต้องจับมือกันช่วยกันข้ามผ่านปัญหาครั้งนี้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ตอนฟ้าสาง ก็คือเวลาที่พวกเธอสองคนรวมทั้งพวกเราสองตระกูลชื่อเสียงป่นปี้จนหมด!”

พูดจบ เขาก็มองไปทางจอร์เจีย กัดฟันพูดว่า “เย่เฉินเอ่ยปากขอห้าพันล้านยูโร ตระกูลอีเลียดของพวกเรา อย่างมากที่สุดก็เอาออกมาได้แค่หนึ่งพันล้านยูโรเท่านั้น ที่เหลือ ก็รบกวนพวกนายด้วย”

จอร์จถอนหายใจ

ราชวงศ์ยุโรปเหนือยอมออกเพียงแค่หนึ่งพันล้าน งั้นช่องโหว่ที่เหลือไว้ให้เขามันใหญ่มากเกินไปจริงๆ

แต่ว่า ยินดีออกเงินก็ไม่เลวแล้ว ยังไงซะเขาก็รู้ดีถึงสถานการณ์จริงของราชวงศ์ยุโรปเหนือ เอาเงินสดออกมาหนึ่งพันล้านยูโร คงจะเป็นขีดจำกัดสูงสุดของพวกเขาแล้ว

แต่ว่า เงินสดสี่พันล้านยูโรสำหรับเขาแล้วก็เป็นภารกิจที่ไม่สามารถทำให้สำเร็จได้

จากสถานการณ์ทางการเงินในตอนนี้ของตระกูลเขา วันนี้อย่างมากที่สุดก็สามารถเอาออกมาได้เพียงแค่สามพันล้านยูโรเท่านั้น

ถ้าอยากจะเอาออกมาสี่พันล้านยูโร ก็จะต้องจัดการทรัพย์สินบางส่วนทิ้งก่อน นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการได้ในทันที

ฉะนั้น เขาเอ่ยปากพูดว่า “ตอนนี้ฉันไม่มีความสามารถมากพอที่จะจัดการเงินจำนวนสี่พันล้านยูโรได้ นี่มันเกือบจะเท่ากับห้าพันล้านดอลลาร์สหรัฐเลยนะ! ฉันจะไปหาเงินสดเยอะมากขนาดนี้ที่ไหนมาให้เย่เฉิน?”

ริชาร์ดถามเขาว่า “งั้นเยอะที่สุดนายสามารถเอาออกมาได้เท่าไหร่?”

จอร์จพูด “มากที่สุดก็เพียงแค่สามพันล้านยูโรเท่านั้นแล้ว!”