บทที่ 3360 มีชีวิตอยู่ สำคัญกว่าทุกอย่าง

ราชินีที่ฟื้นฟูการควบคุมร่างกาย ลองลืมตาขึ้นหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวเพราะแสงไฟที่แสบตา

เฮเลน่าเห็นอย่างนี้ ก็รีบเข้าไปถามอย่างเป็นห่วงว่า “คุณย่าคะ ท่านรู้สึกยังไงบ้างคะ?”

ราชินีเอ่ยปากพูดอย่างยากลำบาก “เฮเลน่า….ฉัน…ฉันสบายดี….เพียง…เพียงแต่สายตายังไม่ชินกับแสงไฟก็เท่านั้น….”

เฮเลน่าสะอื้นขึ้นมาอย่างตื่นเต้นทันที “คุณย่ารอเดี๋ยวนะคะ หนูไปปิดไปดวงใหญ่ทิ้งค่ะ！”

พูดจบก็ลุกขึ้นทันที แล้วไปปิดไฟดวงใหญ่ทั้งหมดในห้องพักผู้ป่วยทิ้ง เหลือเพียงแถบไฟที่แสงไฟอ่อนๆไว้เท่านั้น

ตอนนี้ในที่สุดราชินีถึงได้สามารถลืมตาขึ้นได้ ตามมาด้วย สายตาของเธอค่อยๆฟื้นฟู และเห็นใบหน้าของเฮเลน่าชัดเจนขึ้น

วินาทีนี้ ราชินีทนไม่ไหวสะอื้นขึ้นมา “เฮเลน่า…หลายปีมานี้ย่าไม่ดีเอง…ถ้าหากย่ารู้แต่แรกว่าโอลิเวียเป็นคนที่ชั่วร้ายขนาดนี้ ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่มีทางมอบอำนาจการสืบทอดบัลลังก์ให้กับเธอแน่นอน！”

เฮเลน่าอุทานอย่างตกใจ “คุณย่าคะ ท่านรู้ทุกอย่างแล้ว?”

ราชินีพยักหน้าอย่างเจ็บปวด “ก่อนหน้านี้ที่เธอกับโอลิเวียคุยกันในห้องพักผู้ป่วย ฉันได้ยินทั้งหมด…”

พูดแล้ว เธอก็มองเฮเลน่าอย่างเอ็นดู สะอื้นพูดว่า “เฮเลน่า หลายปีมานี้ เธอลำบากแล้ว！”

ราชินีรู้ดีต่อสิ่งที่เฮเลน่าต้องพบเจอมาหลายปีนี้

แต่หลายปีนี้ก่อนที่เธอจะป่วยหนัก เธอไม่พอใจต่อการที่เฮเลน่าปิดบังสุขภาพร่างกายมาเสมอ ดังนั้นจึงมีอคติต่อเธอ