บทที่ 3381

ก็เหมือนกับเส้นตรงสองเส้นที่ตัดกัน เพียงแต่บรรจบกันที่จุดตัดเดียว ต่อจากนั้นก็ต่างคนต่างเดินในทิศทางของตัวเอง ยิ่งเดินยิ่งไกลขึ้นเรื่อยๆ

เธอต้องการทำให้เส้นตรงแห่งโชคชะตาของตัวเองนั้น อยู่ในเปลี่ยนแปลงทิศทางตรงจุดตัดนี้พบเจอกับเจอกับเย่เฉิน ทางที่ดีคือสามารถที่จะเริ่มต้นจากจุดนี้ และพันเส้นตรงนั้นของเย่เฉินให้แน่นขึ้นมา ให้ชีวิตในอนาคตของเย่เฉิน ก็มีตัวเองคอยเคียงข้าง

แต่ว่า คำพูดแบบนี้ก็อยู่ติดในลำคอของเธอโดยตลอด ความคิดที่เสมือนจริงมากหลายครั้ง แต่ก็ถูกเธออดกลั้นกลืนกลับไป

ไม่ใช่ว่าเธอไม่กล้าสารภาพรักกับเย่เฉิน เพียงแต่เธอกลัวว่าจะถูกเย่เฉินปฏิเสธ

ถ้าหากเก็บรักษาความคิดนี้ อย่างน้อยในอนาคตก็ยังความหวังริบหรี่ที่สามารถคาดหวังได้

แต่เย่เฉินกลับไม่ทราบเหตุผลที่แท้จริงที่เธอไม่กล้าออกมาเผชิญหน้ากับความเป็นจริง

เขามองไปทางเฮเลน่า และพูดด้วยอารมณ์ว่า: “อันที่จริง ผมในเมื่อหนึ่งปีกว่าที่แล้ว เหมือนกับคุณในตอนนี้ ก็อยู่ที่จุดต่ำสุดในชีวิต ในเวลานั้น ตระกูลเย่มาหาผมอย่างกะทันหัน จะมอบบริษัทที่มีมูลค่าทางตลาดหนึ่งแสนล้านให้กับผม ในขณะเดียวกันก็ให้เงินสดกับผมหนึ่งหมื่นล้าน ในเวลานั้น ผมก็เคยไม่กล้าเผชิญหน้ากับความจริงมาก่อน……”

เฮเลน่าพยักหน้าเล็กน้อย และพูดเบาๆว่า: “ฉันเคยได้ยินเย่เฟิงพูดถึงเรื่องนี้ เขาโกรธมากทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องนี้……”

“ใช่……”เย่เฉินยิ้มอย่างราบเรียบ: “เขาคงจะโกรธมาก ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางที่จะเต็มไปด้วยความเป็นศัตรูกับผม”

เฮเลน่ามองดูเย่เฉิน และถามว่า: “คุณเย่ ต่อมาคุณพูดโน้มน้าวให้ตัวเองยอมรับของเหล่านี้ที่ตระกูลเย่มอบให้ได้ยังไง?”