บทที่ 3396

ทุกคนก็มองไปตามที่มาของเสียง เห็นเพียงเย่เฉินเดินมาพร้อมกับถังซื่อไห่ และก้าวใหญ่เดินมา

ตระกูลย่อยของตระกูลเย่เหล่านี้จำเย่เฉินได้ และมีคนด่าทอในทันทีว่า: “แม่งเอ๊ยเย่เฉิน! แกหมายความว่ายังไงกันแน่? ร่วมมือกับคนอื่นมาโกงคนในตระกูลตัวเองเหรอ?”

“บัดซบ! คาดไม่ถึงจริงๆว่า แกในฐานะลูกชายของเย่ฉางอิง จะเป็นคนรับใช้ของคนอื่น!”

“เย่เฉิน! แกแม่งเป็นคนตระกูลเย่หรือเปล่า! ขนาดคนในตระกูลของตัวเองก็โกง แกแม่งเป็นตัวอะไร!”

มิน่าล่ะสมาชิกในตระกูลย่อยตระกูลเย่ไม่โกรธเหรอ

เดิมที พวกเขาอยากจะแก้ปัญหาในสองสามงวด แบบนั้น ดอกเบี้ยก็ไม่มากเท่าไหร่

แต่เย่เฉินเอ่ยปากก็แนะนำให้ว่านพั่วจวินเริ่มที่หกสิบงวด นี่ฆ่าคนให้ตายชัดๆ

อัตราดอกเบี้ยสำหรับหนึ่งงวดคือหกส่วนหนึ่งพัน นั่นก็คือสามสิบหกเปอร์เซ็นต์!

คำนวณตามวิธีคืนเงินต้นน้อยมากเท่าไหร่ หกสิบงวดนี้คิดแปลงลงมา อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงจะเกินหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์!

ดังนั้น พวกเขาก็ย่อมไม่มีท่าทีที่ดีต่อเย่เฉินเป็นธรรมดา

ในเวลานี้ สมาชิกตระกูลย่อยของตระกูลเย่ ก็ถือว่าเย่เฉินเป็นคนทรยศของตระกูลเย่ ประกอบว่าพวกเขาคุกเข่าอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เช้าตรู่ และเย่เฉินในฐานะลูกชายหลานชายของตระกูลเย่ เดินวางมาดอวดดีมา ยังแล่นเนื้อจากบนตัวของพวกเขาอย่างไร้ยางอาย ดังนั้นพวกเขาก็ย่อมไม่มีท่าทีที่ดีเป็นธรรมดา

เมื่อว่านพั่วจวินเห็นว่าคนพวกนี้กล้าด่าเย่เฉิน ทันใดนั้นก็โกรธมากจะเรียกพลทหารสำนักว่านหลงตบปาก

ในเวลานี้เย่เฉินกลับส่ายหน้าให้เขาเล็กน้อย และพูดอย่างราบเรียบว่า: “ประมุขว่านไม่ต้องใส่ใจกับคำพูดหยาบคายของคนต่ำทรามเหล่านี้ ให้พวกเขาเซ็นข้อตกลงสำหรับหกสิบงวดก่อนค่อยว่ากัน”