บทที่ 3460 ในอนาคตจะต้องพยายามไปด้วยกัน

สำหรับผู้ที่คลั่งไคล้ศิลปะการต่อสู้อย่างว่านพั่วจวิน หากมีสักวันหนึ่งสามารถเข้าสู่แดนมืดได้ นับเป็นโชคชะตาสูงสุดของชีวิตจริงๆ

ทว่า เขาก็เข้าใจความหมายในคำพูดของเย่เฉิน จะได้รับโอกาสนี้หรือไม่ก็ยังต้องดูการกระทำของตนรวมทั้งทหารคนอื่นๆ ของสำนักว่านหลงด้วย

ดังนั้น เขาจึงคุกเข่าหนึ่งข้าง มือประสานกัน เอ่ยว่า: “คุณเย่ ทหารทั้งหมดของสำนักว่านหลงจะต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจ ไม่มีวันให้คุณผิดหวังแน่นอน!”

คนอื่นๆ ก็คุกเข่าหนึ่งข้างตามเขา เปล่งเสียงแสดงเจตนารมณ์พร้อมกัน

เย่เฉินรับการคุกเข่าคำนับของทุกคนอย่างราบเรียบ พร้อมเอ่ยกับว่านพั่วจวิน: “นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนายจะต้องเข้มงวดกับตัวเองรวมทั้งลูกน้องของนายยิ่งกว่าแต่ก่อนอีก ห้ามให้ใครจองหองเย่อหยิ่งเหมือนลู่เห้าเทียนและเฉินจงเหล่ยอีก”

ว่านพั่วจวินเอ่ยอย่างไม่ลังเลด้วยความสุภาพ: “คุณเย่ได้โปรดวางใจ กระผมจะต้องเข้มงวดกับตัวเองรวมทั้งสมาชิกคนอื่นๆ ครับ!”

เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เอ่ยว่า: “เอาละ เวลาไม่เคยรอใคร พวกนายออกเดินทางไปที่สนามบินตอนนี้เลยเถอะ รีบจัดการเรื่องคุ้มกันเรือติดอาวุธให้โดยเร็วที่สุด”

“ครับ!” ว่านพั่วจวินรีบตอบตกลง พร้อมพูดกับเย่เฉินอีกว่า: “คุณเย่ ที่คุณให้ผมทิ้งคนกลุ่มหนึ่งเอาไว้เฝ้าจินหลิง ไม่งั้นก็ให้จงเหล่ยอยู่ที่นี่รอรับคำสั่งของคุณดีไหม!”

เย่เฉินโบกมือ: “ไม่ต้องหรอก เขาเป็นถึงทหารที่มีฝีมือไล่เลี่ยกับนายในสำนักว่านหลง ถ้าอยู่ที่จินหลิงก็เสียดายฝีมือแย่ นายทิ้งนายพลห้าดาวหนึ่งคนพร้อมนายพลสามดาวสองสามคนก็พอแล้ว”

“ได้ครับ” ว่านพั่วจวินเลือกทหารหนึ่งนายออกมาจากกลุ่มคน เอ่ยว่า: “หลี่หนาน ออกมา!”

“ครับ!” ชายหนุ่มผู้หนึ่งสาวเท้าเดินออกจากกลุ่มคน เอ่ยว่า: “เชิญรับสั่งมาได้เลยครับท่านประมุข!”

ว่านพั่วจวินเอ่ย: “นายเลือกมา 15 คน รวมกันเป็นทีมเล็กๆ ที่มีสมาชิก 16 คน โดยนายรับหน้าที่เป็นหัวหน้าทีม ทั้งทีมให้ประจำการอยู่ที่จินหลิงระยะยาว และฟังคำสั่งจากคุณเย่ทุกประการ!”

“รับทราบ!” ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าหลี่หนานเอ่ยอย่างไม่ลังเล: “คุณเย่ กระผมหลี่หนาน คือนายพลห้าดาวของสำนักว่านหลง หากคุณมีธุระอะไรก็รับสั่งผมมาได้เต็มที่ กระผมจะทำอย่างสุดความสามารถแน่นอน!”

เย่เฉินพยักหน้า เอ่ยว่า: “หลังจากที่นายเลือกคนได้แล้ว ก็อยู่ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง เฉินจื๋อข่ายจะเป็นคนจัดการเรื่องการกินการอยู่ในจินหลิงของพวกนายเอง”