บทที่ 3488 นายยอมบอกฉันจริงๆเหรอ

เพื่อนคนนี้ของล่ายชิงหวา ชื่อเฟ่ยเจี้ยนจง

เฟ่ยเจี้ยนจงลักลอบเข้าสหรัฐอเมริกาตอนอายุ 8 ขวบ และจนกระทั่งเกษียณอายุเมื่ออายุ 80 ปี เขาได้ก่อตั้งอาณาจักรธุรกิจที่มีมูลค่าอย่างน้อย 4 แสนล้านเหรียญสหรัฐ และเขาเป็นตำนานในแวดวงชาวจีนในอเมริกาเหนือทั้งหมด

แต่ว่า บุคคลนี้กลับไม่ทิ้งร่องรอยไว้ในรายชื่อของฟอบส์

เขาเป็นคนรวยแอบๆ ซึ่งมักถูกชนชั้นสูงในตะวันตกพูดถึง

กองทุนส่วนใหญ่ที่สามารถนับได้ในรายชื่อฟอบส์ ส่วนใหญ่เป็นผู้ก่อตั้งและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทมหาชนจำกัดบางแห่ง มีแต่ทรัพย์สินของคนแบบนี้ มันยากที่จะซ่อนไว้

เช่น บิล เกตส์ ที่ครองมหาเศรษฐีโลกมาช้านาน เนื่องจากไมโครซอฟท์ของเขาเลือกที่จะออกสู่ตลาด ถ้างั้นข้อมูลทางการเงินส่วนใหญ่ของไมโครซอฟต์ จึงต้องเปิดเผยต่อโลกภายนอก และตลาดหุ้นสามารถตรวจสอบมูลค่าตามราคาตลาดของบริษัทได้ตลอดเวลา ข้อมูลและจำนวนเงินที่บิล เกตส์ถือในไมโครซอฟท์เท่าไหร่นั้น ตลาดหุ้นก็เปิดเผยต่อสาธารณะด้วย ดังนั้นเพียงแค่ต้องคูณและหารง่าย ๆ ก็จะรู้ว่าหุ้นไมโครซอฟท์ในมือของเขามีค่าเท่าใด

นอกจากนี้ จำนวนบริษัทมหาชนจำกัดในชื่อของเขานั้น โดยพื้นฐานแล้วจะเป็นข้อมูลสาธารณะ ค้นหาบริษัทเหล่านี้ นับทีละบริษัท สุดท้ายสรุปจำนวนทั้งหมด ซึ่งจะเป็นมูลค่าโดยประมาณของเขา

ปัญหาแบบนี้ ถ้าไม่มีฟอบส์ ใครก็ตามที่รู้คณิตศาสตร์ระดับมัธยมต้น ก็สามารถคำนวณออกมาได้

แต่ว่า ในโลกนี้ยังมีคนรวยแอบๆ อยู่อีกจำนวนมากใน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีอุตสาหกรรมมากมายก็ตาม แต่ไม่มีบริษัทใดเลือกที่จะออกสู่ตลาด

เหตุผลที่พวกเขาไม่ออกสู่ตลาด เพราะพวกเขาไม่ต้องการให้โลกภายนอกรู้ถึงตัวตนและความมั่งคั่งของพวกเขา

เพราะเมื่อบริษัทไม่เลือกที่จะออกสู่ตลาด งั้นเขาก็ไม่มีหน้าที่ต้องเปิดเผยสถานะรายได้ต่อโลกภายนอก ดังนั้นโลกภายนอกจึงไม่มีทางรู้ว่าบริษัทมีมูลค่าเท่าไร

ยิ่งไปกว่านั้น ส่วนใหญ่บริษัทเหล่านี้กระจัดกระจายบริษัทในภูมิภาคนอกอาณาเขตหลายแห่งทั่วโลก สถานที่เหล่านี้มีการปกป้องข้อมูลองค์กรที่แข็งแกร่ง เทียบได้กับธนาคารสวิตเซอร์แลนด์ ดังนั้นไม่มีใครรู้ว่าพวกเขามีความมั่งคั่งเท่าใด

เฟ่ยเจี้ยนจงพบกับล่ายชิงหวาตอนหนุ่มๆ และมิตรภาพนี้ยาวนานกว่า 60 ปีแล้ว

เหตุผลที่ เฟ่ยเจี้ยนจงสามารถราบรื่นในด้านธุรกิจ ไม่เพียงเพราะความพยายามและความสามารถของเขาเอง แต่ยังรวมถึงคำแนะนำของล่ายชิงหวาด้วย