บทที่ 3495

เย่เฉินหยิบโคลนยาทั้งสองอันมาอย่างละนิด ใช้ปลายนิ้วมือขยี้แล้วดมกลิ่น และพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ:"ยาทั้งสองอย่างนี้ทำได้ดีมาก และอย่าลืมแจกซองแดงให้ทีมที่ทำงานล่วงเวลาด้วย"

เว่ยเลี่ยงถอนหายใจด้วยความโล่งอก และรีบพูดว่า:"ไม่ต้องห่วงครับ ผมกลับไปจะแจกซองแดงให้ทุกคนเลย……."

พูดไป ก็พูดอีกครั้งว่า:"จริงสิปรมาจารย์เย่ ต้นทุนของยายาคุ้มปอดต่อชีวิตสูงเกินไป เป็นวัสดุทางการแพทย์อันล้ำค่าทั้งนั้น และใช้วัสดุทางการแพทย์เกือบ100,000หยวนเพื่อทดลองโคลนยาชิ้นนี้……"

เย่เฉินพยักหน้าและพูดอย่างจริงจัง:"ยาบำรุงชนิดนี้มีความต้องการสูงสำหรับตัวยาเอง ต้นทุนจะสูงอย่างแน่นอน หากยานี้ออกสู่ตลาดในอนาคต เกรงว่ามันจะเหมือนกับอันกงหนิวหวงหวาน มีคนรวยเท่านั้นที่สามารถซื้อได้"

เว่ยเลี่ยงถอนหายใจ:"นี่เป็นกฎหมายธุรกิจ และความเป็นจริง เช่นเดียวกับรถหรูที่ราคาหลายล้านเหรียญ ต้นทุน วัสดุและมูลค่าของตราสินค้ากองอยู่ที่นั่น เดิมทีก็เพื่อรับใช้คนรวย คนธรรมดาทั่วไปไม่มีโอกาสเลย"

เย่เฉินถอนหายใจ:"มันเป็นกฎของธุรกิจจริงๆ และช่วยไม่ได้"

พูดไป เย่เฉินก็พูดกับเว่ยเลี่ยงอีกครั้ง:"เว่ยเลี่ยง ยายาคุ้มปอดต่อชีวิตชนิดนี้ คุณต้องลองทำออกมาชุดหนึ่งก่อน แล้ววางตลาดเป็นยาบำรุงระดับไฮเอนด์ของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน สำหรับราคา ต้องตั้งให้สูงหน่อยแน่นอน และราคาขายปลีกในประเทศควรมากกว่าต้นทุนรวมที่ประมาณการไว้มากกว่าสิบเท่า ต่างประเทศต้องมากกว่ายี่สิบเท่า"

"หลังจากผลิตออกมา คุณสามารถทดลองใช้กับลูกค้าระดับไฮเอนด์ เพื่อดูการตอบสนองของพวกเขา หากพวกเขามีความต้องการยานี้อย่างเร่งด่วน ราคาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างเหมาะสม"

ไม่ใช่ว่าเย่เฉินใจดำ แต่ราคาของยาคุณภาพสูงนั้น มีราคาที่สูงมากในตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งยาบำรุงระดับไฮเอนด์ซึ่งมีราคาแพงอย่างน่าขัน

แม้ว่าความนิยมของถั่งเช่าจะลดลงอย่างมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ราคาก็ไม่ลดลงเลย ราคาของถั่งเช่าระดับไฮเอนด์หนึ่งกรัม มีราคาแพงกว่าทองคำอีก

ส่วนโสมและเขากวางอ่อนก็เช่นเดียวกัน

เว่ยเลี่ยงเข้าใจตรรกะทางธุรกิจนี้เป็นอย่างดี และพูดกับเย่เฉินโดยไม่ลังเลว่า:"ปรมาจารย์เย่ ไม่ต้องกังวล ผมกลับไปก็จะรีบทำกลุ่มตัวอย่างออกมาหนึ่งชุดทันที"