บทที่ 3499

เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ผมอยากจะคุยกับคุณ และแก้ไขปัญหานี้ให้ได้ พรุ่งนี้คุณมีเวลาไหม? หากคุณมีเวลา เราจะพบกันที่ฐานของคามมิต และพูดคุยเรื่องนี้กันดีๆ"

พูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกครั้งว่า:"จริงสิ เวลานั้น ผมจะเรียกว่านพั่วจวินประมุขสำนักว่านหลงไปด้วย"

ซัยยิตพูดอย่างตกใจว่า:"คุณเย่ คุณรู้จักกับว่านพั่วจวินเหรอ?"

เย่เฉินพูดว่า:"ก่อนหน้านี้ไม่รู้จัก และเพิ่งรู้จักเขาเมื่อไม่นานนี้เอง ดังนั้นผมจึงอยากช่วยเป็นสื่อกลางให้พวกคุณ และหาทางแก้ไขที่เป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย คุณคิดว่าไง?"

"ไม่มีปัญหา!"ซัยยิตพูดตกลงโดยไม่ลังเล

สำหรับเขา เชลยพวกนั้นตอนนี้เป็นปัญหาใหญ่มาก

ถ้าขังไว้แบบนี้ตลอดล่ะก็ ไม่รู้จะต้องเสียทุนไปอีกเท่าไหร่

แต่ถ้าปล่อยพวกเขาหมด และขับไล่ออกจากประเทศ เรื่องนี้จะยิ่งแย่กว่าเดิมอีก

ดังนั้นตอนนี้เขาจึงกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเล็กน้อย

…...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เย่เฉินอ้างว่ามีธุระ และออกจากบ้านคนเดียว

หลังจากขับรถไปสนามบินแล้ว เขาก็ขึ้นเครื่องบินคองคอร์ดไปยังเลบานอนโดยตรง

ตอนเที่ยง เย่เฉินได้พบกับว่านพั่วจวินที่เลบานอนแล้ว จากนั้นจึงขึ้นเฮลิคอปเตอร์ตรงไปยังฐานของคามมิต

คามมิตก็ตื่นแต่เช้า แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย และรอการมาครั้งใหญ่ของเย่เฉิน