บทที่ 3516 ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแล้ว

สองนาทีต่อมา สมิธถือยาเกิดใหม่เก้าเสวียนกล่องนั้น กลับไปที่ห้องผู้ป่วยไอซียู

เมื่อเจนนี่เห็นว่าเขามีกล่องยาอยู่ในมือจริงๆ ก็แย่งไปในทันที และโพล่งถามเขา: “นี่เป็นยาใช้รับประทานใช่มั้ย? รับปากทานยังไง?”

“ใช้รับประทาน”สมิธพูดอย่างค่อนข้างลังเล: “แต่รายละเอียดทานยังไงไม่รู้จริงๆ คนที่ให้ยากับผมไม่ได้บอกผม”

เจนนี่ถือยาไว้ในมือแล้วดู โชคดีที่มีคำแนะนำเป็นลายลักษณ์อักษรทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษที่ด้านหลังกล่องยา

เธอมองดูหนังสือเรียบง่ายบรรทัดหนึ่งบนนั้น และพูดด้วยความประหลาดใจว่า: “ประโยคหนึ่งด้านบนนี้ เขียนว่า: ผู้ป่วยมะเร็ง รับประทานวันละหนึ่งเม็ดในขณะท้องว่าง ใช้อย่างต่อเนื่องสามารถรักษาให้หายขาดได้ ในเวลาเดียวกันก็สามารถช่วยให้ร่างกายฟื้นฟูพลังชีวิตได้อย่างรวดเร็ว……”

“บัดซบ…….”สมิธด่าประโยคหนึ่ง และกัดฟันพูดว่า: “ฉันแม่งยังไม่เคยเห็นยาต้านมะเร็งที่ไม่ละเอียดรัดกุมขนาดนี้มาก่อน! ขนาดเด็กกินหมากฝรั่ง ยังอธิบายได้มากกว่านี้! แม่งไม่มีความน่าเชื่อถือจริงๆ!”

จากนั้น เขาเบะปากพูดอย่างดูถูกว่า: “ยังแม่งฟื้นฟูพลังชีวิตอะไร สิ่งที่ผมเกลียดที่สุดเกี่ยวกับทฤษฎีพลังชีวิตและหยินหยางที่คนจีนพูด สิ่งของเหล่านั้นอยู่ในสายตาของผมก็ไร้สาระทั้งหมด! รีบโยนกล่องนี้ลงถังขยะเดี๋ยวนี้!”

เจนนี่ส่ายหน้า และพูดอย่างหนักแน่น: “ไม่! ฉันจะให้จิมมี่ลองดู!”

สมิธโพล่งออกมา: “ยานี้ไม่มีแม้แต่ส่วนผสมข้อห้ามและผลข้างเคียงเขียนไว้ ขยะทั้งนั้น จะให้จิมมี่ใช้ได้ยังไง?!”

เจนนี่พูดอย่างดื้อรั้นว่า: “ไม่สำคัญหรอกว่ายาของเขาจะเขียนหรือไม่ สิ่งสำคัญคือเขาเขียนว่าเขาสามารถรักษามะเร็งได้ ในเมื่อเขาเขียนแล้ว ฉันก็จะลองดู!”

สมิธก็รู้สึกอึดอัดมาก สำหรับการดูถูกกับเหยียดหยามการแพทย์แผนโบราณแบบตะวันออก ทำให้เขาไม่ยอมอยู่ในช่วงเวลาเสียชีวิตครั้งสุดท้ายของลูกชายตัวเอง ให้ลูกชายไปลองใช้ยาจีนแปรรูปที่ไม่น่าเชื่อถือแบบนี้

แต่ว่า เจนนี่ไม่สนใจเรื่องเหล่านี้แล้ว