บทที่ 3523

เว่ยเลี่ยงเอ่ยพูดว่า “ยาเกิดใหม่เก้าเสวียนของเราไม่มีผลข้างเคียงใดๆ แต่ถ้าอาการของเขาค่อนข้างหนัก คุณสามารถให้เขากินหลายๆเม็ดได้ ทุกครึ่งชั่วโมงให้เขากินหนึ่งเม็ด จนกว่าจะกินครบเจ็ดเม็ด แบบนี้อย่างน้อยก็สามารถรับประกันได้ว่า เขาจะไม่เป็นอันตรายใดๆในอีกสองสามเดือน ไม่อย่างนั้นถ้าหากเซลล์มะเร็งแผ่ขยายและสะสมเพิ่มเรื่่อยๆ เขาอาจจะตกอยู่ในสภาวะวิกฤตในเวลาไม่ช้า”

สมิธรีบเอ่ยถามขึ้น “ถ้าวันนี้กินหมด แล้วพรุ่งนี้จะทำยังไง?”

เว่ยเลี่ยงเอ่ยพูดขึ้นมาว่า “ผมบอกแล้วไง ถ้ากินหมดวันนี้ อย่างน้อยก็ยังสามารถรับประกันได้ว่าเขาจะยื้อชีวิตไปได้อีกสองสามเดือน ถ้าหากควบคุมเซลล์มะเร็งได้ ไม่แน่อาจมีชีวิตอยู่ถึงปีก็ได้ ส่วนยาที่เหลือ เอาไว้วันหลังค่อยคุยแล้วกัน”

เว่ยเลี่ยงเอ่ยขึ้นมาอีกว่า “คุณสมิธ ตอนนี้ผมอยากพักผ่อน ขออนุญาตวางสายนะครับ”

ต่อจากนั้น เว่ยเลี่ยงก็ไม่รอให้สมิธได้ตอบกลับ ชิงวางสายไปก่อน

เมื่อวางสายเสร็จ เว่ยเลี่ยงก็โทรหาพนักงานสนามบิน ให้พวกเขายื่นเรื่องเที่ยวบินและเตรียมเครื่องบินให้ ส่วนตัวเองจะรีบตามไปที่สนามบินให้เร็วที่สุด

หลังจากโทรหาพนักงานสนามบินเสร็จ เว่ยเลี่ยงก็ปิดเครื่อง เก็บข้าวของทุกอย่าง ไม่แม้แต่จะทำเรื่องคืนห้อง ออกมาเรียกรถออกจากโรงแรมตรงไปที่สนามบินทันที

……

ด้านสมิธที่ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลยังคงไม่ลดละที่จะขอยาเกิดใหม่เก้าเสวียนอีกกระปุกกับเว่ยเลี่ยง

เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ ก็ปั้นหน้าโทรไปหาเว่ยเลี่ยงอีกครั้ง แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่า เสียงปลายสายจะดังขึ้นมาว่าอีกฝ่ายปิดเครื่องไปแล้ว

ในใจของสมิธรู้สึกเสียดายเป็นอย่างมาก ถ้ารู้อย่างนี้ตั้งแต่แรก ให้ตายยังไงเขาก็คงไม่เล่นตัวกับเว่ยเลี่ยง ยังไงก็ต้องเอายาเกิดใหม่เก้าเสวียนสองกระปุกนั้นมาให้ได้

แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาเสียใจเรื่องยาย้อนหลังอะไรทั้งนั้น ดังนั้นจึงทำได้แค่พุ่งความสนใจมาที่จิมมี่ลูกชายของเขาอีกครั้ง