บทที่ 359

บทที่ 359

เย่เฉินยืนอยู่ที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์จินหลิง ถูกฉินเอ้าเสวี่ยนกอดแขนไว้ข้างหนึ่ง

"อาจารย์เย่ ท่านนี่ร้ายกาจจริงๆ! พวกเราคนเยอะขนาดนี้เตือนหลิวเยว่ตั้งนานไม่มีประโยชน์ ท่านพูดกับเขาแค่ไม่กี่คำ เธอก็เข้าใจได้ทันที！”

เย่เฉินพูดเบาๆ "น่าจะเป็นเพราะหลังจากเธอกระโดดลงสระน้ำ เธอจึงตระหนักถึงความล้ำค่าของชีวิต คนเราเมื่อถึงทางตัน ถึงจะมองเห็นปัญหาในตัว”

ฉินเอ้าเสวี่ยนพยักหน้าติดต่อกัน พูดอย่างซาบซึ้ง “อาจารย์เย่ ครั้งนี้ขอบคุณท่านมากจริงๆ ถ้าไม่ใช่คุณออกโรง หลิวเยว่คงจะคิดสั้นแล้ว….”

เย่เฉินพูด "วางใจเถอะ หลังจากนี้ในอนาคตเธอจะต้องเผชิญกับชีวิตในแง่บวกและมองโลกในแง่ดี"

พูดไป เย่เฉินก็เตือนว่า "คุณเองก็ต้องระวังด้วย ในอนาคตเมื่อคุณมีแฟน อย่าถูกผู้ชายเลวแบบนี้หลอกได้!"

ฉินเอ้าเสวี่ยนยิ้มเขิน ๆ และพูดว่า "ไม่แน่นอน！เค้าฉลาดมากนะ ... "

พูดจบ มองไปที่เย่เฉินด้วยดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความศรัทธาและความเลื่อมใส พูดเบาๆว่า "ฉันคิดไว้แล้ว จากนี้ถ้าฉันจะหาแฟน ก็จะหาแบบอาจารย์เย่... "

เย่เฉินยิ้มแล้วพูด "บ้านเธอก็แต่งลูกเขยเข้าบ้านหรอ?"

ฉินเอ้าเสวี่ยนตอบด้วยความเขินอาย "ถ้าสามารถหาคนอย่างอาจารย์เย่ได้ แต่งเข้าบ้านหรือไม่แต่งก็ไม่ใช่ปัญหา... "

เย่เฉินพยักหน้า พูดด้วยรอยยิ้ม "พอแล้ว ตอนนี้เธอยังเด็ก ตั้งใจเรียนดีๆ หลังจากจบมหาลัยค่อยมีความรักก็ยังไม่สาย"

ฉินเอ้าเสวี่ยนทำปากจู่บ่นพึมพำว่า "แล้วถ้าเจอคนที่ใช่ ถ้างั้นก็ต้องรักกันก่อน ในเมื่อรักเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุด！”

"อืม" เย่เฉินยังพูดอย่างจริงจังว่า "ถ้าหากเจอคนที่ใช่ ก็ต้องรักษาโอกาสไว้"

พูดแล้ว เย่เฉินก็ไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งและพูดกับเธอว่า "โอเค คุณกลับไปที่หอพักเถอะ ผมไปล่ะ"

ฉินเอ้าเสวี่ยนพูด "อาจารย์เย่ ท่านจะไปแล้วหรือ? ไปดื่มกาแฟด้วยกันไหม?"

เย่เฉินโบกมือ "ไม่ดื่มแล้ว ดื่มแล้วเดี๋ยวตอนกลางคืนผมนอนไม่หลับ"

ในเวลานี้ จู๋ๆฉินเอ้าเสวี่ยนได้รับหนี่งข้อความจากWeChat เธอเปิดดูอย่างสนใจ ทันใดนั้นตกตะลึงจนตาค้าง แล้วพูดว่า "แม่ง น่าขยะแขยงอะ!"