บทที่ 36 แข่งขันกันงั้นเหรอ

ร้านอาหารที่เปิดใหม่ของหวังเต้าคุนอยู่ในเขตพัฒนาเมืองจินหลิง

เขตพัฒนาอยู่ห่างไกลจากเขตเมือง และมีประชากรเบาบาง เย่เฉินสงสัยเล็กน้อยว่าทำไมหวังเต้าคุนเลือกที่จะเปิดร้านอาหารที่นี่

แต่ได้ยินเซียวซูหรันบอกว่า ช่วงนี้ผู้ประกอบการขนาดใหญ่หลายแห่งมาจัดตั้งฐานการผลิตในเขตพัฒนา รวมถึงบริษัทขนาดใหญ่อย่างเช่น Foxconn ก็ล้วนเข้าร่วมด้วย ในไม่ช้าก็จะมีชีวิตชีวาขึ้น

ดังนั้นตอนนี้หวังเต้าคุนจึงมาเปิดร้านอาหารที่นี่ จริงๆ แล้วก็ฉลาดอยู่มากเหมือนกัน

ร้านอาหารของหวังเต้าคุน ตั้งอยู่บนถนนสายใหม่ที่กว้างขวาง ดูเหมือนว่ามันจะไม่เล็ก มีสองชั้นบนล่าง

ร้านอาหารมีชื่อว่าเอวี้ยไหลเรสเตอรอง ดูเหมือนจะมีแนวคิดทางศิลปะอยู่หลายส่วน

เมื่อเย่เฉินขับรถไปถึงหน้าประตูร้านอาหาร ตรงประตูมีรถจอดอยู่แล้ว มีสองสามคนกำลังสูบบุหรี่ยืนคุยกันหน้ารถ BMW สีทอง

คนเหล่านี้เย่เฉินรู้จัก ทุกคนเป็นอดีตเพื่อนร่วมคลาสในมหาวิทยาลัย แต่คนเหล่านี้ไม่ได้มีมิตรภาพอะไรกับตน

คนที่เป็นผู้นำนั้นเย่เฉินจำได้ ชื่อหวังเถิงเฟย ตอนนั้นเป็นคนรวยรุ่นสองในคลาสที่มีชื่อเสียง คิดอยากจะแอ้มเซียวซูหรันตลอดมา เพียงแต่เซียวซูหรันก็ไม่ได้สนใจเขาเลย

ขณะนี้หวังเถิงเฟยกำลังยืนพิงรถ BMW สีทอง รับคำเยินยอจากเพื่อนร่วมคลาส เพื่อนร่วมคลาสชายหลายคนแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับ BMW คันใหม่ของเขา โห่ร้องชื่นชมว่า “พี่เฟยคุณนี่เป็นคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตจริงๆ เพิ่งเรียนจบมาไม่เท่าไรก็ขับรถ BMW แล้ว! ดูเหมือนว่าจะเป็น BMW540 ใช่ไหม เป็นตัวท็อป series5 ใช่หรือเปล่า”

หวังเถิงเฟยหัวเราะฮ่าฮ่าและพูดว่า “พระเจ้า 540 มันแค่ไม่เกินเจ็ดแปดแสน ไม่สำคัญหรอก”

“เฮ่ย! 540เหรอ นี่คือรถนำเข้าที่แพงที่สุดใน series5 เลยนะ!”

“นี่ ฉันคิดอยากซื้อ BMW series1 คันละสองแสนยังเงินไม่พอเลย เทียบกับพี่เฟยแล้วมันห่างชั้นจริงๆ!”

“พี่เฟย รถคันนี้กำลังต้องแรงมากเลยใช่ไหม”

หวังเถิงเฟยยิ้มกริ่ม “ก็ดีๆ แรงกำลังขับเคลื่อนค่อนข้างแข็งแกร่ง โดยทั่วไปบนท้องถนนก็ไม่พบใครที่จะเป็นคู่ต่อสู้ได้”

“มันเยี่ยมกว่าใครจริงๆ นั่นแหละ! ฉันหวังว่าจะมีรถ BMW สักคันก็พอแล้ว วันๆ แฟนฉันเอาแต่ฉันบ่นว่าฉันไม่มีปัญญาซื้อรถ เบื่อจะตายไม่รู้จะเบื่อยังไงแล้ว!”

ณ ตอนนี้ มีคนตาแหลม เห็น BMW อีกคันมา จึงพูดด้วยความประหลาดใจ “พระเจ้า BMW คันนี้เป็นเพื่อนร่วมคลาสของเราด้วยเหรอ”

“เฮ้ยนั่น นั่นไอ้ยาจกเย่เฉินไม่ใช่เหรอ”

“คนที่นั่งข้างคนขับเหมือนจะเป็นเซียวซูหรันนะ! แม่ง ผู้ชายที่เกาะผู้หญิงกินก็ขับ BMW ด้วยไม่น่าเชื่อเลย ต้องสัมผัสแสงแรกของเซียวซูหรันไปแล้วแน่ๆ!”

หวังเถิงเฟยเห็นเย่เฉินอยู่ในรถ ก็พูดด้วยสีหน้าค่อนข้างไม่พอใจว่า “ที่แท้ก็ไอ้ขยะนั่น! แม่ง เขาช่างโชคดีจังนะ!”

เวลานี้มีคนถามว่า “นี่ เขาขับ BMW series อะไรน่ะ”

พอดีกับที่ตอนนี้เย่เฉินขับรถเข้ามาใกล้ จากนั้นก็เข้าไปจอดในช่องจอดรถ หวังเถิงเฟยเหลือบมอง 520 ที่ป้ายท้ายแล้วก็หัวเราะอย่างดูถูกทันที “เหอะ 520 เหรอ เป็น series5 รุ่นขอทานที่ต่ำที่สุด มีแค่ไอ้ยาจกที่ทำตัวหน้าใหญ่เท่านั้นแหละถึงจะขับรุ่นนี้!”

คนข้างๆ พยักหน้าทันทีและพูดว่า “พี่เฟย นายเป็น series5 ตัวท็อป เขาเป็น series5 ตัวต่ำสุด แย่กว่านายตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ”

หวังเถิงเฟยแค่นเสียงเยาะเย้ยขึ้นจมูก“ฉันสามารถซื้อได้ทั้งสองคัน!”

“ยังเป็นพี่เฟยที่เจ๋งสุด!”

ตอนนี้เย่เฉินจอดรถสนิทดีแล้ว เซียวซูหรันกับต่งรั่งหลินลงไปก่อน

สายตาหลายคนมองตรงไปทันที และพากันกรูไปทักทาย “พระเจ้า สองดอกไม้ทองของเรามาด้วยกัน!”