บทที่ 3615

ดังนั้น เขาจึงหาก้อนหินขนาดเท่าช้างผู้ใหญ่ทันที และทันใดนั้น ก็ใช้มีดทะลุวิญญาณสิบชั้น ในระยะห่างหลายสิบเมตร

ทันใดนั้น เขารู้สึกเพียงว่า 30% ของปราณทิพย์ในร่างกายของเขาถูกเอาออกไปทันที จากนั้นพลังงานปราณทิพย์อันทรงพลังก็ระเบิดออกมาต่อหน้าเขา!

ผ่านไปครู่หนึ่ง ก้อนหินแตกเหมือนจะถูกระเบิดภูเขา เสียงดังตูม ก้อนกรวดแตกกระจายลอยเต็มไปหมดโดยสิ้นเชิง!

ทันใดนั้น ก้อนกรวดและฝุ่นที่ถล่มลงมาปกคลุมพื้นที่โดยรอบ ราวกับปกปิดท้องฟ้า!

เย่เฉินยืนนิ่งอยู่กับที่ และทนฝนก้อนกรวดที่ตกลงมาเป็นเวลาหลายวินาที กรวดแต่ละก้อนมีกำลังมหาศาล ขูดเสื้อผ้าของเย่เฉินให้เป็นผ้าขี้ริ้ว!

โชคดีที่ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นด้วยปราณทิพย์ และยาอายุวัฒนะมากมาย และแข็งแรงพอๆ กับเหล็กกล้าอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นเขาคงจะตายที่โดนระเบิดเมื่อกี้

หลังจากที่ฝนกรวดตกลงมา เย่เฉินมองไปยังตำแหน่งเดิมของก้อนหินในท่าทางที่ตกตะลึง ก่อนหน้านี้ยังเป็นก้อนหินขนาดใหญ่ แต่ตอนนี้กลับว่างเปล่า

และภูเขาที่อยู่ด้านหลังก้อนหิน ก็ถูกระเบิดจนเป็นรูขนาดใหญ่กว้างประมาณหนึ่งเมตรและลึกสามหรือสี่เมตร!

เย่เฉินตกใจ แต่ก็ดีใจด้วย!

เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจกับตัวเอง:"ว่านพั่วจวินหมอนั้นโชคดีจริงๆ โชคดีที่ก่อนหน้านี้ที่ฉันไปที่ภูเขาเย่หลิงซาน ฉันไม่เคยคิดที่จะกลั่นมีดทะลุวิญญาณแบบนี้ มิฉะนั้นถ้าใช้กับพวกเขาบนภูเขาเย่หลิงซาน เกรงว่าคงจะสามารถทำให้ว่านพั่วจวิน และราชันสงครามของเขา และนายพลมากกว่าร้อยนายระเบิดไปได้โดยตรงทั้งหมด ถ้าเป็นแบบนั้น จะเก็บทำไมลูกน้อง ขนาดศพยังเก็บกันไม่ไหวเลย!"

ทันใดนั้น เขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะลองใช้ยันต์ฟ้าร้องสิบชั้นต่อไป

ด้วยผลลัพธ์ของมีดทะลุวิญญาณสิบชั้นในเมื่อกี้นี้ สายฟ้าที่ยันต์ฟ้าร้องสิบชั้นเรียกลงมา คาดว่าอาจจะทำให้ทุกคนในจินหลิงตกใจ

ทันทีที่คิดเล่นนี้ เขาก็รีบเก็บ灵符ทั้งสองไว้ แล้วรีบออกจากที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว

กลับมาที่คฤหาสน์ช็องเซลีเซียนสปา เย่เฉินเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ขาดเละบนตัว และให้เฉินจื๋อข่ายให้คนเตรียมชุดใหม่มา จากนั้นจึงออกจากช็องเซลี แล้วขับรถกลับเมือง