บทที่ 3627

เพราะคิดไม่ออก เฟ่ยเข่อซินขมวดคิ้วเป็นปม เงียบอยู่นาน ยังครุ่นคิดความเป็นไปได้ในเรื่องนี้

เฉินอิงซ่านเห็นเธอมีสีหน้าเคร่งครึมและสับสน จึงอดถามไม่ได้ “คุณหนู ตอนนี้คุณคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้”

เฟ่ยเข่อซินถอนหายใจ จ้องกองเอกสารตรงหน้า เอามือขาวสวยนวดขมับตัวเอง พลางพูดอย่างกลัดกลุ้มว่า “ดูจากข้อมูลพวกนี้ นับตั้งแต่นายหญิงใหญ่เซียว เอาทรัพย์สินของแต่ละคนมารวมกัน ก็แค่เกินร้อยล้านหยวน”

“แต่ถ้าเย่เฉิน เป็นผู้มอบหมายยาอายุวัฒนะที่ฉันตามหาจริงๆ งั้นแค่ยาเพียงเม็ดเดียว ราคาคงเป็นหมื่นล้านดอลลาร์!”

“ถ้าเป็นเช่นนั้น ความสามารถของเย่เฉิน แข็งแกร่งกว่าตระกูลเซียวเป็นร้อยเป็นพันเท่า จะเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลเซียวได้ยังไง”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เฟ่ยเข่อซินพูดอีกว่า “นับจากค่าเฉลี่ย นี่เหมือนเศรษฐีที่มีฐานะทางสังคมเกือบสิบล้านเลยนะ แต่งเข้ามาในบ้านคนจน ที่เอาทรัพย์สินมารวมกันทั้งบ้านยังไม่ได้หมื่นหยวน ฉันอยากรู้ว่าเขาแต่งเข้าบ้าน หรือไปช่วยคนจนกันแน่”

“นั่นน่ะสิคะ......” เฉินอิ่งซานพยักหน้าเห็นด้วย แล้วพูดว่า “ถ้าอิงตามฐานะทางสังคมที่แตกต่างกัน ตระกูลเซียวต้องบูชาเย่เฉินเหมือนเทพเจ้าสิ ทำไมถึงพูดว่าเย่เฉินเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านผู้หญิงล่ะ”

พูดพลาง เธอถามขึ้นอีกว่า “คุณหนู เราตัดสินผิดตั้งแต่แรกหรือเปล่าคะ”