บทที่ 3656

เมื่อได้ยินเย่เฉินพูดว่าจะเก็บรถคันนี้เอาไว้ เซียวฉางควนกับหม่าหลัน ซาบซึ้งจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา!

โดยเฉพาะหม่าหลัน ดีใจจนปรบมือไม่หยุด จากนั้นดุใส่เซียวฉางควนว่า “เซียวฉางควน! ยังไม่รีบเปิดประตูรถอีก ให้ฉันเข้าไปสัมผัสหน่อย! ฉันอยู่มานานขนาดนี้ ยังไม่เคยนั่งรถยนต์โรลส์-รอยซ์เลย!”

เซียวฉางควนก็อารมณ์ดีมาก รีบควักกุญแจออกมา กดปุ่มปลดล็อก จากนั้นเปิดประตูฝั่งข้างคนขับ พูดกับหม่าหลันอย่างจริงจังว่า “มาๆๆ เชิญนั่ง คุณจะได้รู้ว่าอะไรคือแผงบุหลังคาด้วยแสงดาว ของโรลส์-รอยซ์!”

หม่าหลันถามอย่างตกใจ “อะไรคือแผงบุหลังคาด้วยแสงดาว”

เซียวฉางควนผายมือ แล้วพูดว่า “โอ๊ย คุณเข้าไปดูแล้วจะรู้เอง!”

หม่าหลันรีบเข้าไปนั่งเบาะข้างคนขับของรถโรลส์-รอยซ์ เงยหน้ามอง อุทานอย่างตกใจว่า “โอ้แม่เจ้า ในรถมีดาวเยอะขนาดนี้จริงๆ!”

เซียวฉางควนหัวเราะคิกคัก “คุณลองตั้งใจดู จะมีดาวตกผ่านไปเป็นระยะด้วย!”

หม่าหลันมองอย่างไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ พูดพึมพำว่า “โอ้ สวยมาก! คืนนี้ฉันตัดสินใจนอนในรถดีไหม!”

พูดจบ จู่ๆ เธอนั่งหลังตรง พูดกับเซียวฉางควนว่า “นายรีบขึ้นรถเร็ว พาฉันออกไปขับรถรับลม!”

เมื่อกี้ตอนเซียวฉางควนขับกลับมาจากสมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาด ยังติดใจรถไม่หาย กำลังคิดว่าจะขับออกไปเที่ยวเล่นอีก สัมผัสประสบการณ์อย่างเต็มที่ คิดไม่ถึงว่าหม่าหลันจะพูดออกมาก่อน

ดังนั้นเขาตกลงอย่างไม่คิด หัวเราะแล้วพูดว่า “ได้ๆๆ ผมจะขับพาคุณไปเวียนสักหลายๆ รอบ!”

พูดจบ เขาหันไปมองเย่เฉินกับเซียวชูหรัน พูดโพล่งออกมาว่า “ชูหรัน เย่เฉิน ขึ้นมาด้วยกันสิ เราออกไปขับเล่นกัน!”

เย่เฉินส่ายหน้า “พ่อ เราไม่ไปละ พ่อแม่ไปเถอะ ไม่รบกวนโลกของพวกคุณทั้งสองคนดีกว่า”

เซียวชูหรันก็พูดว่า “พ่อ ไปเถอะ หนูมีเรื่องจะคุยกับเย่เฉินนิดหน่อย”