บทที่ 3659

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขารีบมองเซียวชูหรัน แล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า “ที่รัก เมื่อกี้ผมพูดไปหมดแล้ว คุณไม่ต้องมีภาระทางจิตใจอะไรทั้งนั้น ในเมื่อคุณคิดว่าโปรเจคนี้ เหมาะให้คุณแสดงฝีมือ งั้นคุณก็รับไว้โดยไม่ต้องกังวล!”

เมื่อเซียวชูหรันได้ยิน เธอถามอย่างซาบซึ้งว่า “ได้จริงๆ เหรอที่รัก”

เย่เฉินพยักหน้า พูดอย่างจริงจังว่า “จริงสิ! ผมเชื่อความสามารถด้านการออกแบบของคุณเสมอ แต่นานขนาดนี้แล้ว ยังไม่ได้รับการสนใจในตระกูลเซียว กลบความสามารถและพรสวรรค์ของคุณ ในเมื่อคุณอยากพัฒนาในวงการนี้อย่างลึกซึ้ง งั้นคฤหาสน์ของจานเฟยเอ๋อร์ คือโอกาสที่คุณจะแสดงความสามารถของตัวเอง ผมเชื่อในความสามารถของคุณ สู้ๆ!”

เซียวชูหรันกำมืออย่างตื่นเต้น พูดอย่างแน่วแน่ว่า “ที่รักวางใจได้เลย ฉันจะทุ่มสุดตัว!”

…...

ตอนนี้ เซียวฉางควนทำตามคำสั่งของหม่าหลัน ขับรถมาหน้าประตูคฤหาสน์ข้างๆ

หลังจอดรถ หม่าหลันชี้ไปบนหลังคารถ พูดอย่างทนไม่ไหวว่า “เซียวฉางควน เปิดหลังคาซันรูฟ ฉันจะโผล่ขึ้นไปบนซันรูฟ ตะโกนเรียกพวกเขาข้างนอก!”

เซียวฉางควนพูดออกมาว่า “รถคันนี้ไม่มีซันรูฟ”

หม่าหลันเบิกตาโต “อะไรนะ! รถเป็นสิบล้าน ไม่มีแม้แต่ซันรูฟเนี่ยนะ ต๊อกต๋อยไปหน่อยไหม รถBMW530 ของนาย ยังมีซันรูฟขนาดใหญ่ไม่ใช่เหรอ”

เซียวฉางควนชี้ไปบนหลังคาที่เต็มไปด้วยดวงดาวในรถ อธิบายว่า “ผมเลือกแผงบุหลังคาด้วยแสงดาว ที่แพงกว่า เมื่อเลือกแผงบุหลังคาด้วยแสงดาว ข้างบนจึงไม่สามารถเปิดได้ ทำให้ไม่มีซันรูฟ เลือกได้เพียงหนึ่งอย่างระหว่างหลังคาซันรูฟกับแผงบุหลังคาด้วยแสงดาว”

หม่าหลันพูดอย่างไม่พอใจ “งั้นช่างเถอะ ฉันจะเปิดหน้าต่าง!”

พูดพลาง เธอลดกระจกฝั่งข้างคนขับลง ตะโกนไปทางห้องนอนนายหญิงใหญ่เซียว “เฉียนหงเย่น! เฉียนหงเย่น! เฉียนหงเย่น! เธออยู่บ้านหรือเปล่า!”