บทที่ 3667

ในเวลานี้ เซียวเวยเวยที่อยู่ด้านข้างก็ก้าวเดินไปข้างหน้า และพูดด้วยท่าทีเคารพต่อหม่าหลันว่า: “ป้าสอง……ก่อนหน้านี้หนูก็มีหลายอย่างที่ไม่รู้อะไรควรไม่ควร ขอให้ป้าอย่าได้โกรธหนู จากนี้ไปถ้าป้ายินดี พวกเราทั้งสองครอบครัวก็ยังสามารถไปมาหาสู่กันได้มากขึ้น”

หม่าหลันคาดไม่ถึงว่า ท่าทีของเซียวเวยเวยที่มีต่อตัวเองก็เคารพไม่น้อย อารมณ์ก็ดีขึ้นมาก และพยักหน้าพูดว่า: “จากนี้ไปไม่มีอะไรทำ ป้าก็จะมาเที่ยวหาแม่ของเธอ พวกเราสะใภ้ใจเดียวกัน ทำให้อีแก่นั้นโกรธสักหน่อย!”

จากนั้น หม่าหลันพูดกับเฉียนหงเย่นด้วยเสียงต่ำอย่างลึกลับว่า: “ฉันจะบอกกับเธอนะเฉียนหงเย่น ปฏิบัติต่ออีแก่คนนี้ เธอก็อย่าได้ยอมรับความลำบากอย่างไม่ขัดขืน! เมื่อก่อนนี้เธอก็ว่านอนสอนง่ายและอดทนยอมอ่อนข้อต่อหล่อนเกินไป เมื่อก่อนนี้หล่อนมีทิฐิพวกเราว่าอะไรไม่ได้ เนื่องจากว่าหล่อนเป็นเจ้าบ้าน แต่ตอนนี้หล่อนยังคิดว่าหล่อนเป็นผู้นำตระกูลเซียวอยู่เหรอ? ยุคสมัยนั้นก็ผ่านไปตั้งนานแล้ว!”

“ตอนนี้หล่อนต้องการอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ ยิ่งไปกว่านั้นอายุก็มากแล้ว สู้ก็สู้เธอไม่ได้ด่าก็ด่าไม่ชนะเธอ เธอยังมีอะไรต้องกลัวด้วย?”

“เมื่อกี้นี้เธอยังคุกเข่าให้หล่อน สมองเบลอไปหมดแล้วจริงๆ!”

“ถ้าเปลี่ยนฉันเป็นเธอ ทันทีที่กลับมาฉันก็พุ่งตรงเข้าไปข้างใน ถ้าหล่อนกล้าห้ามฉัน ฉันก็จะเตะหล่อนจากชั้นบนลงไปชั้นล่าง!”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ อารมณ์ของหม่าหลันยิ่งอยู่ก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น และกัดฟันพูดว่า: “ดังนั้นจากนี้ไปเธอก็ไม่ต้องกลัวหล่อน! หล่อนกล้าชักสีหน้าให้กับเธออีก เธอก็ด่าหล่อนในทันที! ถ้าเธอกล้าต่อปากต่อคำ เธอก็ตบหล่อนโดยตรง! ตบสองครั้งหล่อนก็เชื่อฟังแล้ว!”

เมื่อเฉียนหงเย่นได้ยินก็ได้รับแรงบันดาลใจ และพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าแล้วพูด: “เธอพูดถูกต้อง! เมื่อก่อนนี้ฉันก็กลัวหล่อนเกินไป! กลัวจนเป็นเงามืดในจิตใจ! แต่ดูตอนนี้สิ หล่อนก็เป็นแค่ยายแก่ที่ไม่สามารถเลี้ยงดูตัวเองได้ ไม่เห็นมีอะไรดีเลย? อีกอย่าง คฤหาสน์หลังนี้ก็ไม่ใช่ของหล่อน เป็นของอู๋ตงไห่คนอื่นเขา อู๋ตงไห่คนอื่นเขาให้หล่อนพักอยู่ที่นี่ หล่อนถึงพักอยู่ที่นี่ได้ ถ้าอู๋ตงไห่คนอื่นเขาไม่ให้เธออยู่ เธอก็ต้องไสหัวออกไปทันที!”

หม่าหลันพยักหน้าพูดว่า: “รู้ดีอยู่แก่ใจก็พอแล้ว จากนี้ไปถ้ามีเรื่องแบบนี้อีก เธอก็ชกหล่อนในทันที!”

เฉียนหงเย่นกำหมัดแน่น และพูดด้วยใบหน้าแน่วแน่ว่า: “ได้! เธอค่อยดูเถอะ! จากนี้ไปหล่อนกล้าหาเรื่องฉัน ฉันไม่ชกเธอก็มีบางอย่างผิดปกติ!”

เมื่อเซียวเวยเวยเห็นแม่ถูกหม่าหลันกระตุ้นจนต้องการอย่างยิ่งที่จะพุ่งเข้าไปทุบตีคุณย่าเดี๋ยวนี้ รู้ตัวว่าไม่สามารถปล่อยให้ผู้หญิงสองคนนี้พูดคุยต่อไปอีก ไม่อย่างนั้นสถานการณ์จะควบคุมไม่ได้อย่างแน่นอน