บทที่ 3687

ตามเวลาที่ค่อยๆผ่านไปแต่ละนาทีแต่ละวินาที เฟ่ยเข่อซินก็ยิ่งตึงเครียดและตะขิดตะขวงใจมากขึ้นเรื่อยๆ

ไม่พบข่าวคราวของลั่วเจียเฉิงเป็นเวลานาน แม้แต่โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้ตลอดเลย เธอที่รู้สึกร้อนอกร้อนใจอย่างมาก ก็รีบส่งข้อความไปหาคุณปู่เฟ่ยเจี้ยนจงแล้ว รายงานเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเมื่อครู่ให้กับเฟ่ยเจี้ยนจงแล้ว

ในตอนนี้ เรื่องราวยากที่จะแก้ไข เกินความสามารถของเฟ่ยเข่อซิน และพละกำลังของคนอื่นๆที่อยู่ข้างกายเธอแล้ว เธอจึงทำได้เพียงขอคำชี้แนะและความช่วยเหลือจากปู่

ในเวลานี้เฟ่ยเจี้ยนจงกำลังเอนตัวนั่งอยู่บนที่นอน คนรับใช้ที่อยู่ข้างกายกำลังปรนนิบัติเขาอยู่ ทานอาหารเช้าที่มีโภชนาการเป็นพิเศษคำแล้วคำเล่า

ช่วงนี้ ร่างกายของเขาแย่ลงไปทุกที

ทุกวันหลังจากตื่นนอน ถึงขนาดที่ว่าไม่มีเรี่ยวแรงออกไปเดินเล่นเลย ถึงขั้นแม้แต่นั่งนิ่งๆ ล้วนแต่ใช้แรงอย่างมาก

เพราะงั้น ช่วงเวลาของเขาโดยส่วนใหญ่ทำได้เพียงพักผ่อนบนเตียงนอน

ทีมดูแลสุขภาพของเขา เมื่อสองวันก่อนเพิ่งจะทำการประเมินสภาพร่างกายทั่วทั้งร่างกายให้เขาเสร็จสิ้น

เหล่าผู้เชี่ยวชาญคิดว่า ชีวิตของเขาเข้าสู่บั้นปลายชีวิตของการแก่ชราแล้ว เวลาที่เหลือ ไม่สามารถนับตามปีได้แล้ว

เพราะงั้น เฟ่ยเจี้ยนจงในตอนนี้ ในก้นลึกของหัวใจเพียงแค่รอคอยสองเรื่องเท่านั้น

เรื่องแรก คือหลานสาวของตัวเองเฟ่ยเข่อซินมีข่าวดี

อีกเรื่องหนึ่ง ก็คือตัวเองสามารถประมูลยาอายุวัฒนะ ในงานประมูลปลายเดือนนี้ได้！

ตอนนี้ได้รับข้อความที่เฟ่ยเข่อซินส่งมากะทันหัน ในใจของเฟ่ยเจี้ยนจงก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นแล้ว

เขารีบใช้มือที่สั่นคลอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดดูข้อความด้วยตัวเอง

แต่ว่า ตอนที่เขาเห็นเนื้อหา คนทั้งคนก็ราวกับว่าถูกฟ้าผ่าเลยทันที โทรศัพท์ก็หล่นลงจากมืออย่างควบคุมไม่ได้！

“จู่ๆลั่วเจียเฉิงก็หายตัวไปแล้ว……นี่……นี่จะเป็นไปได้ยังไง……”

：

：