บทที่ 3711

เมื่อเย่เฉินได้ยินชื่อแม่ของตัวเอง และพูดจากปากของเซียวชูหรันภรรยาของเขา เขาก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ไปทั้งคน ราวกับว่าเขาถูกสกัดจุดตามร่างกาย

ในขณะนี้ ความรู้สึกของเย่เฉินดูเหมือนจะสูญเสียการติดต่อกับร่างกายของเขา และหัวใจของเขาก็เกิดคลื่นที่รุนแรง อารมณ์ของเขาก็สูญเสียการควบคุม และถามอย่างเร่งด่วนว่า “พวกเขาพูดอะไรกับคุณบ้าง?”

เมื่อเห็นว่าเจ่เฉินตื่นเต้นมากขนาดนี้ เซียวชูหรันก็ถามด้วยความประหลาดใจอย่างมากว่า “สามี คุณจะตื่นเต้นมากขนาดนั้นทำไม…….. หรือว่าคุณก็เคยได้ยินคนที่ชื่ออานเฉิงซีงั้นเหรอ?”

คำถามของเซียวชูหรัน ทำให้เย่เฉินเหมือนหนามปลาติดอยู่ในลำคอทันที

ในอดีต เซียวชูหรันก็เคยถามเย่เฉินหลายครั้ง เกี่ยวกับสถานการณ์ของพ่อแม่ของเขา

เย่เฉินทนไม่ได้ที่จะโกหกเรื่องการตายของพ่อแม่ของตัวเอง ดังนั้นเขาจึงบอกกับเซียวชูหรัน อย่างตรงไปตรงมาว่า พ่อแม่ของเขาได้เสียชีวิตในอุบัติเหตุเมื่ออายุแปดขวบ

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเย่เฉินจะทนไม่ได้ที่จะโกหกเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาก็มีข้อแม้ เช่น เขาไม่เคยบอกเซียวชูหรันเกี่ยวกับชื่อพ่อแม่และประวัติชีวิตของพวกเขา

ดังนั้น เซียวชูหรันรู้สึกมาตลอดว่า เย่เฉินอาจสูญเสียความทรงจำและข้อมูลของพ่อแม่ไปมากมาย เพราะเขาสูญเสียพ่อแม่ไปก่อนหน้านี้

อีกอย่าง เซียวชูหรันไม่ใช่เฟ่ยเข่อซิน เธอไม่มีความฉลาดอย่างเฟ่ยเข่อซิน และก็ไม่มีความสามารถอย่างเฟ่ยเข่อซิน ดังนั้นเธอจึงไม่เคยสงสัยเลย หลังจากได้ยินเย่เฉินพูดถึงอดีตของพ่อแม่เขา

ดังนั้น เซียวชูหรันจึงไม่ได้ถามรายละเอียดเพิ่มเติมใดๆ