บทที่ 3723

เซียวชูหรันส่ายหน้าอย่างระอา พูดยิ้มๆว่า “ถึงจะฟังดูแปลกไปหน่อย แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ปกติแม่ไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่ อีกอย่างเธอก็เจ็บขาติดต่อกันหลายเดือน จนครึ่งปีที่่ผ่านมาไม่ได้ออกไปไหน ถ้าได้ออกไปเที่ยวเล่นกับเฉียนหงเย่น ก็คงผ่อนคลายได้บ้าง”

เซียวฉางควานทอดถอนหายใจออกมา “ไอ้หยา ถึงจะพูดมาอย่างนี้ แต่ฉันเอาแต่รู้สึกว่าตั้งแต่ที่พวกเธอสองคนกลายมาเป็นเพื่อนกัน ย่าของแกคงเสียเปรียบแน่ๆ แกว่าหญิงแก่อายุแปดสิบเก้าสิบอย่างย่าของแก ไร้ทั้งเงินทั้งอำนาจ จะเอาอะไรไปรับมือกับสองคนนั้น……”

เซียวชูหรันแบมือ ถอนหายใจแล้วพูดว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องที่เราต้องมากังวลนะ คุณย่าน่ะ เมื่อก่อนก็เคยพูดแรงเกินไปจริงๆนี่นา ถ้าเธอไม่พอใจ พวกเราก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอก……”

เซียวฉางควานพยักหน้า “ก็ใช่……”

พูดจบ เขาก็เป็นฝ่ายหยิบกาน้ำชา มารินให้เย่เฉินต่อ พร้อมเอ่ยพูดอย่างใจกว้าง “ลูกเขย แกเล่าเรื่องเกี่ยวกับฮวงจุ้ยเสี่ยงทายกับอี้จิงปากั้วให้ฉันฟังอีกหน่อย ทางที่ดีเอาเป็นพวกที่ไม่ต้องศึกษานานนะ แต่ต้องเรียนได้จริงและใช้ได้จริง”

เซียวชูหรันเอ่ยถามอย่างสงสัย “พ่อ ทำไมอยากศึกษาฮวงจุ้ยซะแล้วล่ะ?”

เซียวฉางควานพูดยิ้มๆ “ฮิๆๆ อีกหน่อยก็ต้องไปแลกเปลี่ยนที่เกาหลีแล้วนี่นา วัฒนธรรมส่วนใหญ่ของที่นั่นก็ได้รับอิทธิพลมาจากประเทศเราทั้งนั้น ธงชาติของประเทศพวกเขาก็ดัดแปลงมาจากอี้จิงปากั้วของพวกเราไม่ใช่เหรอ? เพราะงั้นครั้งนี้แหละฉันจะเป็นตัวแทนของจินหลิง ไปถึงเกาหลีทั้งทีจะให้ขายหน้าไม่ได้ ดังนั้นฉันเลยอยากเรียนรู้ด้านนี้กับเย่เฉินสักหน่อย พอไปถึงเกาหลี และพบปะตัวแทนฝั่งนั้น ฉันจะได้ไปชี้นั้นชี้นี้แล้วคุยกับพวกเขาได้อย่างฉะฉาน เอาให้พวกเขาอึ้ง ให้พวกเขาเห็นหน้าฉันแล้วพูดว่า “คุณเซียวสุดยอดไปเลยซึมนีด๊า!”

เซียวชูหรันคิดไม่ถึง ว่าพ่อจะใช้อี้จิงปากั้วของเย่เฉินไปโอ้อวดที่เกาหลี