บทที่ 3742

เมื่อได้ยินคำสั่งของเย่เฉิน พนักงานขายกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “ครับ คุณผู้ชาย คุณรอสักครู่ ผมจะเรียกเพื่อนร่วมงานมาช่วย!”

หลังจากกล่าวจบ เขาเรียกเพื่อนร่วมงานสองสามคนอย่างรวดเร็ว แต่ละคนถือถุงขนาดใหญ่สองสามใบ เดินตามเย่เฉินและเซียวชูหรันออกไป

หลังจากใส่ทุกอย่างไว้ที่ท้ายรถแล้ว พนักงานขายรีบถามเย่เฉินว่า “คุณผู้ชาย โปรดเพิ่มวีแชทของผมด้วย ต่อไปพวกเราจะได้ติดต่อกันทางวีแชทได้”

เย่เฉินโบกมือ“ไม่จำเป็นแล้ว ต่อไปผมจะไม่มาที่ร้านของคุณอีกแล้ว”

เซียวชูหรันพยักหน้าเบา ๆ แล้วเข้าไปนั่งคู่คนขับ

เย่เฉินสตาร์ทรถและขับออกไปจากร้านโดยตรง

หลังจากที่รถขับออกไป เซียวชูหรันอดไม่ได้ที่จะถามเย่เฉินว่า “เย่เฉิน เมื่อสักครู่คุณพูดว่าการซื้อพ่วงสินค้าสามารถทำกำไรได้จริงหรือ?”

“เรื่องจริงแน่นอน” เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “สามีของคุณเคยโกหกคุณหรือ?”

หลังจากกล่าวจบ เขาถามเซียวชูหรันว่า “ชูหรัน ตอนนี้คุณจะไปไหน? คุณจะไปที่บริษัทหรือไปหาเคลลี่ เวสท์?”

เซียวชูหรันคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ของขวัญสำหรับเคลลี่ เวสท์นั้นเลือกได้แล้ว แต่ของขวัญสำหรับคุณจานยังไม่ได้ตัดสินใจ มองแวบเดียวก็รู้ว่าคุณจานเป็นคุณหนูจากตระกูลชั้นสูง ฉันเดาว่าเขาคงไม่สนใจของแบรนด์เนมพวกนี้หรอก ดังนั้นฉันก็เลยไม่รู้ว่าจะมอบอะไรให้กับเธอดี”

เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เรื่องนี้คุณไม่ต้องกังวล ผมเคยพูดแล้วว่าอีกสองสามวันหลังจากหายยุ่งแล้ว ผมจะชวนเธอไปทานอาหาร และผมจะเป็นคนตอบแทนน้ำใจไมตรีของเธอเอง”

เซียวชูหรันกล่าวด้วยใบหน้าเศร้าว่า “ฉันรู้สึกว่าคุณจานช่วยฉันไว้มากมาย หากพวกเราแค่ชวนเธอไปทานอาหาร ฉันจะรู้สึกแย่กับเรื่องนี้”

เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “วางใจเถอะชูหรัน สามีของคุณรู้ว่าต้องทำอะไร เมื่อมีผมอยู่ คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้”