บทที่ 3761

Vivian เข้าใจเหตุผลของเรื่องนี้โดยคร่าว ๆ หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเขากล่าวว่า “โอเค หนึ่งแสนก็หนึ่งแสน! อย่างไรผมก็มียอดขายแล้ว และเดือนหน้าได้ค่าคอมมิชชั่นแน่นอน คุณเอาเลขที่บัญชีธนาคารให้ผม แล้วผมจะโอนเงินไปให้”

อีกฝ่ายเตือนด้วยความหวังดีว่า “ผมขอเตือนว่าวันที่สิบห้าเดือนหน้าคุณต้องมารับรถ มิฉะนั้น ถ้าคุณผิดสัญญา เงินหนึ่งแสนหยวนนี้จะสูญเปล่า”

Vivian ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามหยั่งเชิงว่า “สามารถขยายเวลาเป็นวันที่ยี่สิบเดือนหน้าได้ไหม เผื่อว่ามีเหตุฉุกเฉิน ผมจะได้มีเวลาตอบสนอง และบางครั้งฝ่ายการเงินของบริษัทผมอาจจะจ่ายเงินช้าไปวันสองวัน”

“ไม่มีปัญหา” อีกฝ่ายกล่าวว่า “เมื่อจ่ายเงินมัดจำหนึ่งแสนหยวนแล้ว ผมสามารถเก็บรถไว้ให้คุณจนถึงวันสุดท้ายของเดือนหน้า”

Vivian ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ถ้าเป็นเช่นนี้จะไม่มีทางพลาดอย่างแน่นอน”

อีกฝ่ายกล่าวว่า “เอาอย่างนี้ ผมจะส่งเลขที่บัญชีของบริษัทตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ให้แก่คุณ คุณโอนเงินก่อน แล้วค่อยทำการบันทึกเป็นคลิปวิดีโอ โดยวิดีโอนั้นต้องแสดงให้เห็นชัดเจนว่าคุณสมัครใจจ่ายเงินมัดจำหนึ่งแสนหยวนเพื่อจองรถคันนี้ และชำระงวดสุดท้ายก่อนวันที่สามสิบเอ็ดเดือนหน้า อีกสักครู่ผมจะร่างข้อความแล้วส่งไปให้คุณ รวมถึงหมายเลขตัวถัง และหมายเลขเครื่องยนต์ของรถคันนี้ด้วย คุณแค่อ่านตามขณะที่บันทึกคลิปวิดีโอ”

Vivian ถามด้วยความประหลาดใจ “มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ไม่ต้องไปเซ็นสัญญาที่ร้านของคุณเหรอ?”

อีกฝ่ายกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ตอนนี้สัญญาเกือบทั้งหมดลงนามโดยผ่านคลิปวิดีโอ แม้แต่ธนาคารและบริษัทหลักทรัพย์ยังต้องการให้ลูกค้าบันทึกคลิปวิดีโอด้วยตนเอง ซึ่งง่าย สะดวก และไม่มีความเสี่ยงอะไร สามารถรับประกันผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่ายได้”

“โอเค” Vivian ตกลงและกล่าวว่า “งั้นคุณส่งข้อความร่างมาให้ผม ผมจะบันทึกคลิปวิดีโอแล้วส่งกลับไปให้คุณ”

ไม่นาน อีกฝ่ายก็ส่งข้อความร่างมาให้เขาหนึ่งชุด

เขาถือโอกาสระหว่างเวลาพัก วิ่งไปที่ห้องสำหรับแม่และเด็กในห้างสรรพสินค้า และบันทึกคลิปวิดีโอทั้งหมด

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังแสดงเอกสารประจำตัวตลอดกระบวนการบันทึกคลิปวิดีโอตามที่อีกฝ่ายร้องขอ