บทที่ 3768

ห้านาทีต่อมา หวางต้าหลงรู้สึกขอบคุณเพื่อนของเขา และขับรถปอร์เช่ 718 ออกจากบริษัทตัวแทนจำหน่ายรถยนต์

ขณะนี้ เขายังไม่รู้ว่าต่อไปฝันร้ายกำลังรอตนเองอยู่

และไม่รู้ เขาไม่เพียงสูญเสียเงินของตนเองไปหนึ่งแสนหยวน แต่ยังต้องกู้เงินดอกเบี้ยสูงอีกด้วย และสุดท้ายเขาต้องพึ่งพาพ่อแม่ขายบ้านเพื่อช่วยเขา

……

และขณะนี้

เฟ่ยเข่อซินซึ่งพักอาศัยอยู่ในโรงแรมสากลจินหลิง เธอกับเคลลี่ เวสท์เพิ่งส่งเซียวชูหรันกลับไป

หลังจากที่หญิงสาวทั้งสามทานอาหารกลางวันด้วยกันแล้ว พวกเขาคุยกันในห้องของเฟ่ยเข่อซินตลอดบ่าย จนกระทั่งฟ้ามืดแล้ว เซียวชูหรันถึงได้กลับ

หลังจากเห็นเซียวชูหรันนั่งแท็กซี่ออกไปแล้ว เคลลี่ เวสท์ถามเฟ่ยเข่อซินด้วยความประหลาดใจ “คุณเฟ่ย การที่ฉันให้โควตาของ Master class ให้ชูหรันนั้น เพราะเห็นแก่หน้าคุณ และเธอก็ไม่ได้เป็นคนโง่เขลา น่าจะมองความสัมพันธ์นี้ออก แต่ทำไมเธอเตรียมของขวัญให้ฉัน แต่ไม่ได้เตรียมของขวัญให้คุณล่ะ?”

เฟ่ยเข่อซินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “โชคดีที่เธอไม่ได้เตรียมของขวัญให้ฉัน ถ้าเธอเตรียมของขวัญให้ฉัน ความลำบากที่ฉันทำมาทั้งหมดก็จะสูญเปล่า”

เคลลี่ เวสท์รู้สึกสงสัย

เธอถามหยั่งเชิงว่า “คุณเฟ่ย คุณหมายความว่าอย่างไร ฉันไม่ค่อยเข้าใจ?…”

เฟ่ยเข่อซินกล่าวอย่างจริงจังว่า “เรื่องแบบนี้ ใช่ว่าจะพูดสองสามประโยคก็สามารถเข้าใจได้ หัวเซี่ยเป็นสังคมแห่งน้ำใจไมตรี นอกจากสมาชิกในครอบครัวที่ใกล้ชิดแล้ว ความสัมพันธ์ทางสังคมอื่น ๆ เกือบจะขับเคลื่อนด้วยน้ำใจไมตรี ตามคำโบราณกล่าวไว้ว่า เคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งแตกต่างจากปฏิสัมพันธ์ทางสังคมในยุโรปและสหรัฐอเมริกามาก”