บทที่ 3778

หลังจากนั้น เฟ่ยเข่อซินเจตนาถามว่า “คุณเย่ คุณเป็นคนจัดงานประมูลนี้หรือ?”

“ไม่ใช่” เย่เฉินกล่าวว่า “ผมจะมีปัญญาจัดงานประมูลได้อย่างไร? ผมแค่รู้จักผู้จัดงานประมูล และสัญญาว่าจะช่วยเหลือพวกเขาเล็กน้อย ดังนั้นพวกเขาถึงได้มอบบัตรวีไอพีให้ผม”

หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวอีกว่า “คุณจาน การประมูลจะเริ่มอย่างเป็นทางการเวลายี่สิบนาฬิกาของวันมะรืนนี้ คุณมาถึงประตูโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงเวลาสิบเก้านาฬิกา แล้วผมจะไปรับคุณเข้าสู่สถานที่จัดงาน”

“โอเค!” เฟ่ยเข่อซินตกลงและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณเย่ แล้วเจอกันวันมะรืนค่ะ!”

เย่เฉินกล่าวว่า “โอเค เจอกันวันมะรืน”

หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวอีกว่า “คุณจาน อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร โดยเฉพาะชูหรัน”

เฟ่ยเข่อซินได้ยินเรื่องนี้ เธอไม่ได้รู้สึกแปลกใจ

เพราะเธอรู้มานานแล้วว่าเย่เฉินเป็นคนที่ถ่อมตนมาก โดยเฉพาะกับคนในครอบครัว เขาซ่อนตัวได้ลึกมาก ซึ่งเซียวชูหรันรู้จักเขาน้อยกว่าตนเองเสียอีก

ดังนั้น เธอจึงตกลงอย่างง่ายดายและกล่าวว่า “คุณเย่ วางใจเถอะ ฉันจะไม่บอกเรื่องนี้ให้ใครทราบ”

“ดีมาก” เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณจาน งั้นเจอกันวันมะรืน ผมไม่รบกวนคุณแล้ว ลาก่อน”

“ค่ะ คุณเย่ ลาก่อน”

หลังจากวางสาย เฟ่ยเข่อซินรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เธอถือโทรศัพท์ไว้และตะโกนด้วยความตื่นเต้นไปหลายครั้ง เสียงตะโกนยังทำให้เฉินอิ่งซานที่อยู่ห้องข้าง ๆ รู้สึกตื่นตระหนก