บทที่ 379

บทที่ 379

เพียงแค่คำพูดเดียวของเย่เฉินก็ทำให้โคบายา ชิอิจิโร่โห่ร้องด้วยน้ำตา!

เขาเองก็ไม่ใช่ผู้กล้าหาญที่ไหนอยู่แล้ว เขาเป็นแค่ลูกเศรษฐีคนหนึ่งที่อยากชิงความรุ่งโรจน์ให้กับครอบครัว ซึ่งทุกอย่างก็ทำเพื่อพื้นฐานความสุขของตัวเองอยู่ดี

แต่ตอนนี้เขาถูกเย่เฉินขังไว้ในคอกสุนัขและจะกลายเป็นอาหารชั้นเลิศของฝูงสุนัขดุร้ายได้ทุกเมื่อ ซึ่งทำให้เขาทั้งเสียใจและทั้งกลัวมาก

ดังนั้นเขาจึงร้องขอเย่เฉินด้วยน้ำตา “คุณชายเย่ครับ ผมขอร้องแล้วครับ ไม่ว่าคุณต้องการเงินเท่าไหร่ผมยินดีจ่ายให้คุณครับ! หรือจะให้ผมโทรหาคุณพ่อ ให้ท่านช่วยติดต่อนักบิน ให้เครื่องบินบินกลับมาแล้วนำยามาคืนให้คุณดีครับ?”

เย่เฉินพูด “น้อยๆ หน่อยนะ คุณคิดว่าผมโง่งั้นเหรอ? สมัยนี้มีเครื่องมือวิเคราะห์มากมาย แค่ใส่ยาเข้าไปก็สามารถวิเคราะห์ส่วนประกอบได้ทั้งหมดภายในไม่กี่นาทีแล้ว ยิ่งบริษัทใหญ่อย่างบริษัทผลิตยาโคบายาของคุณจะไม่มีเครื่องมือแบบนี้ได้ไง?”

โคบายา ชิอิจิโร่พยักหน้ารัวๆ แล้วพูดด้วยน้ำตา “มีครับ แต่ผมไม่ได้เอามาที่ประเทศจีนด้วย! แต่คุณไม่ต้องห่วงหรอกครับ ตราบใดที่ยาวิเศษไม่ได้ถูกส่งเข้าไปในห้องแล็บของบริษัทผลิตยาโคบายา พวกเราไม่ทางรู้ส่วนผสมของยาอย่างแน่นอนครับ”

เย่เฉินยิ้มอย่างเย็นชา “คุณคิดว่าผมจะเชื่อคุณไหม? บางทีพวกคุณอาจมีเครื่องมือบนเครื่องบินก็ได้ หรือบางทีตอนนี้พวกคุณอาจจะได้สูตรยาวิเศษของเราไปแล้ว หรือไม่ก็แอบนำส่วนผสมของยาออกไป แม้จะเป็นผงเล็กน้อย แต่พวกคุณก็สามารถนำกลับไปทำการวิจัยได้อยู่ดี!”

โคบายา ชิอิจิโร่พูดด้วยน้ำตาอีกครั้ง “คุณชายเย่ครับ ผมกล้ารับประกันด้วยศักดิ์ศรีของผมเลยครับ......”

เย่เฉินตบหน้าเขาทันที จากนั้นพูดด้วยความโกรธ “โจรอย่างคุณยังมีหน้ามาพูดเรื่องศักดิ์ศรีกับผมเหรอ?”

โคบายา ชิอิจิโร่เงียบไปชั่วขณะ

เย่เฉินพูดถูก เขาเป็นโจรจริงๆ ถ้าพูดถึงเรื่องศักดิ์ศรีในตอนนี้มันค่อนข้างจะเป็นเรื่องตลกร้ายเลยล่ะ......