บทที่ 3796

พวกเขาก็รู้สึกว่า นำเงินที่ซื้อเครื่องบิน 20 ลำ ไปซื้อยาหนึ่งในสี่ของยาเม็ด เป็นเรื่องที่รับไม่ได้เลยจริงๆ

แต่ ถึงแม้คนอื่นรับไม่ได้ก็ตาม หลี่ไท่หลายก็ยังไม่อยากยอมแพ้

เขาเคยได้ผลที่มหัศจรรย์จากการใช้ยาอายุวัฒนะ รู้ว่ายาชนิดนี้ไม่เพียงแค่ทำให้คนมีสุขภาพแข็งแรง แล้วยังมีเวลาที่ล้ำค่ามากยิ่งขึ้น

สำหรับเขา เครื่องบิน 20 ลำนั้นเยอะมากแล้วจริงๆ แต่ก็ไม่สำคัญเท่ามีอายุยืน

ครั้นแล้ว เขากัดฟันแน่น ตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า: “กูจ่ายหมื่นล้าน! หยวน!”

ซ่งหวั่นถิงพูดอย่างจำใจว่า: “หมายเลข 055 ครั้งนี้ประมูลเป็นดอลลาร์ ขอให้คุณระวังหน่อย เสนอราคามาใหม่ค่ะ”

หลี่ไท่หลายรีบพูด: “คุณซ่ง สมองของผมคำนวณอัตราแลกเปลี่ยนไม่ออกแล้ว รบกวนคุณช่วยผมดูหน่อย หนึ่งหมื่นล้านหยวน เท่ากับกี่ดอลลาร์!”

ซ่งหวั่นถิงคำนวณตัวเลขด้วยเครื่องคิดเลขที่เตรียมไว้ล่วงหน้าบนโต๊ะประมูล และพูดว่า: “ก็ประมาณ 1.6 พันล้าน”

หลี่ไท่หลายพยักหน้า พูดอย่างไม่พอใจอย่างมาก: “แค่ 1.6 พันล้านเอง!”

หลี่ไท่หลายพิจารณา: “หนึ่งหมื่นล้านหยวน เป็นลิมิตที่กูยอมรับได้แล้ว แทนที่จะค่อยๆตามราคากับสองเวรนี่ต่ออย่างช้าๆ สู้ให้ใช้วิธีโหด เพิ่มมันไปเลย 300 ล้านดอลลาร์ ดูว่าใครแม่งจะกล้าตามบ้าง!”

เมื่อหลี่ไท่หลายรู้สึกว่า ตัวเองเสนอราคาอย่างโมโหเดือดดาลเป็นอย่างยิ่ง จะต้องทำให้อีกสองคนตกใจและถอนตัวไป สิ่งที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงก็คือ สองคนนี้แทบจะยกมือพร้อมกันด้วยซ้ำ

เศรษฐีในตะวันออกกลางตะโกน: “ผมขอเสนอ 1.7 พันล้าน!”

มหาเศรษฐีผิวดำโหดยิ่งกว่า และตะโกนออกมา: “2 พันล้าน! ผมขอเสนอ 2 พันล้าน!”

ขีดจำกัดที่สามารถรับได้ของหลี่ไท่หลายถูกทำลายไปอย่างสิ้นเชิง และยอมแพ้ทันที

เขาทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ ด้านหลังเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็นๆ

เขารู้ ว่าตัวเองตามราคาอีกไม่ไหวแล้ว