บทที่ 3805

เย่เฉินพูดอย่างจริงจังว่า “ประธานหลี่ ผมได้จัดการประมูลขนาดใหญ่ขนาดนี้ และนำผู้เล่นระดับไฮเอนด์มามากมายมาที่นี่ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรับรองความเป็นธรรมของเกม หากไม่สามารถรับประกันความเป็นธรรมได้ เกมนี้จะยังคงเล่นต่อไปในอนาคตได้อย่างไร?”

“แต่ผม…” หลี่ไท่หลายเอ่ยปากอยากจะอธิบายอะไรเพิ่มเติม

เย่เฉินเหยียดมือออกในเวลานี้ และขัดจังหวะเขาว่า “ประธานหลี่ ทุกคนต่างเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว หากคุณแหกกฎ ก็ต้องรับผลของการแหกกฎ”

แม้ว่าหลี่ไท่หลายจะไม่เต็มใจสักแค่ไหน แต่เขาก็รู้ดีว่า ตัวเองอยู่ต่อหน้าเย่เฉิน ไม่มีสิทธิ์ต่อรองใดๆ เลย

ยังไม่ต้องพูดถึงสถานะและความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเย่เฉิน พูดถึงหลังการประมูลครั้งนี้เพียงอย่างเดียว เย่เฉินก็สามารถทำเงินได้หลายร้อยหรือหลายร้อยพันล้านเหรียญ ซึ่งเกินความสามารถของเขาไปมาก แล้วเขาจะมีสิทธิ์อะไรพูดกับเขาอีกต่อไปล่ะ?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง และกล่าวด้วยความเคารพว่า “อาจารย์เย่ ท่านพูดถูก ความผิดหนักหนา มันก็เป็นความผิดของผมเอง ความผิดของผม ผมจะแบกรับไว้เอง”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ และถามเขาว่า “วันนี้ใครมาเป็นเพื่อนคุณเหรอ? ทำไมไม่เห็นผู้ติดตามของคุณเลย”

“ใช่…” หลี่ไท่หลายรีบพูดว่า “ในครั้งนี้ผมไม่ได้พาผู้ติดตามมาด้วย”

เย่เฉินถามเขาว่า “ทำไมคุณไม่พาจ้าวเห้ามาด้วย?”

จ้าวเห้า เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเย่เฉินในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ก่อนหน้านี้เย่เฉินแนะนำให้เขารู้จักกับหลี่ไท่หลาย หลี่ไท่หลายก็ให้หน้าเขาจริงๆ และให้จ้าวเห้าเป็นคนขับรถและผู้ช่วยของเขา และค่าจ้างประจำปีคือสองล้าน ทำให้จ้าวเห้ามีชีวิตที่มั่นคงโดยตรง และก็ได้บรรลุถึงการก้าวกระโดดของชั้นระดับ