บทที่ 3818 ทำดีกว่าพูด

สมิธก็ค่อนข้างตกใจ

แต่ว่า เขาเงียบสงบกว่าภรรยาเล็กน้อย ดังนั้นก็ยื่นนิ้วสองนิ้วออกมาในทันที ชูอยู่ตรงหน้าของลูกชายแล้วถามว่า: “จิมมี่ ตอนนี้ลูกเห็นมั้ยว่าพ่อชูกี่นิ้ว?”

จิมมี่พยักหน้า: “สองนิ้ว ผมเห็น”

สมิธมีความสุขในทันที เปลี่ยนเป็นสามนิ้วแล้วถามอีกว่า: “ตอนนี้ล่ะ?!”

“สามนิ้ว……”

สมิธดีใจจนร้องไห้ออกมาในทันที และพูดด้วยความสะอึกสะอื้นว่า: “พระเจ้า ลูกเห็นจริงๆด้วย…….”

เจนนี่ที่อยู่ข้างกายยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก มองดูยาเกิดใหม่เก้าเสวียนในมือ และเอ่ยปากพูดว่า: “ยานี้วิเศษมากเกินไปจริงๆ! จิมมี่ก็กินไปแค่หนึ่งสองนาทีเท่านั้นเอง ไม่เพียงแต่ได้การได้ยินกลับมาเหมือนเดิม การมองเห็นก็เริ่มค่อยๆฟื้นตัว…….นี่…….นี่ช่างเหลือเชื่อจริงๆ…….”

สมิธอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความประหลาดใจว่า: “แต่นี่ก็ไม่น่าจะใช่นะ ถ้าหากยานี้มีประสิทธิภาพมากจริงๆ งั้นก็ไม่น่าจะเห็นผลเร็วขนาดนี้นะ?”

เจนนี่ถามเขาว่า: “นี่เป็นความจริง! ความจริงก็อยู่ตรงหน้าของคุณ หรือว่าคุณยังอยากปฏิเสธเหรอ?”

“ผมไม่ได้…….”สมิธเร่งรีบอธิบายว่า: “ไม่ใช่ว่าอยากปฏิเสธ ผมแค่รู้สึกว่าเหมือนจะไม่ค่อยตรงตามเหตุผลทั่วไป…….จะเป็นภาพลวงตาอย่างหนึ่งหรือเปล่า? หรือว่าการรักษาก่อนหน้านี้เพิ่งจะได้ผลตอนนี้ และถูกยานี้ตามทันพอดีเหรอ?”

เจนนี่พูดอย่างค่อนข้างขุ่นเคืองว่า: “คนอย่างคุณหมดหนทางเยียวยาจริงๆ!!”

หลังจากนั้น เธอนึกอะไรบางได้ ชี้ไปที่ตัวบ่งชี้ที่เครื่องมือ และโพล่งออกมาว่า: “คุณไม่ได้สังเกตหรือไงว่า ตอนนี้ตัวบ่งชี้ออกซิเจนในเลือดของลูกชายของคุณ และตัวบ่งชี้อัตราความดันโลหิตกับการเต้นของหัวใจ แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนนี้มาก?! ก่อนหน้านั้นออกซิเจนในเลือดของลูกชายคุณต่ำมากจนต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ!”

สมิธถึงได้คิดถึงรายละเอียดนี้ และพูดด้วยความสยองขวัญว่า: “นี่…….นี่ช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้วจริงๆ…….ผมจะเรียกหมอมาเดี๋ยวนี้!”

ดังนั้น เขากดกริ่งเรียกในทันที และโพล่งออกมา: “หมอ เชิญเข้ามาเร็วที่สุด!”

ในไม่ช้า หมอหลายคนก็รีบเข้ามาพร้อมกัน

พวกเขายังคิดว่า อาการของผู้ป่วยคงจะแย่ลง