บทที่ 3829

อย่างไรก็ตาม เฟ่ยเจี้ยนจงที่ไม่พอใจคิดอยู่ในใจว่า “เวลาชำระเงินสำหรับการประมูลคือครึ่งชั่วโมง ถ้าลองคิดหาวิธีในครึ่งชั่วโมงนี้ น่าจะสามารถระดมทุนจากที่อื่นมาได้ส่วนหนึ่ง!”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฟ่ยเจี้ยนจงก็ยกมือขึ้นอีกครั้ง และพูดโพล่งออกมาว่า “ผมให้สองแสนหนึ่งหมื่นล้าน!”

เฟ่ยเจี้ยนจงรู้ดีอยู่ในใจว่า นี่เป็นการเสนอราคาครั้งสุดท้ายของเขาในคืนนี้แล้ว

หากฮั่วหย่วนเจิงยังคงเพิ่มราคาต่อไป งั้นตัวเองก็ทำได้เพียงต้องยอมรับความพ่ายแพ้ และกลับก็เริ่มเตรียมพร้อมสำหรับงานศพของเขาได้เลย

แม้ว่าหลานสาวเฟ่ยเข่อซินได้สร้างความสัมพันธ์บางอย่างกับเจ้าของยาอายุวัฒนะแล้ว แต่ตอนนี้ยาอายุวัฒนะถึงราคานี้แล้ว เฟ่ยเจี้ยนจงก็ไม่ได้ฝากความหวังที่เฟ่ยเข่อซินอีกต่อไปแล้ว เพราะเขารู้ว่า หลานสาวเขาก็ไม่สามารถจัดหายาอายุวัฒนะมาให้ตัวเองได้หนึ่งเม็ดแล้ว

ใครจะคิดว่า ฮั่วหย่วนเจิงจะกล่าวทันทีโดยไม่ลังเลว่า “สองแสนสองหมื่นล้าน!”

ในขณะนี้ การแสดงออกของเฟ่ยเจี้ยนจงหยุดนิ่งทันที และการเคลื่อนไหวร่างกายของเขาก็หยุดนิ่งในขณะนั้น

ในที่สุดเขาก็ได้รู้ว่า เหตุใดการประมูลครั้งนี้จึงบ้าคลั่งมากขนาดนี้

เพราะว่า มันเกี่ยวข้องกับชีวิตมนุษย์จริงๆ

คุณชนะแล้ว และชีวิตก็จะสามารถยืดต่อไปได้

หากคุณพ่ายแพ้ แม้ว่าคุณจะมีทรัพย์สินเป็นแสนล้าน ล้านล้านแล้วยังไง หากเดินออกจากประตูนี้ไป คุณก็มีเพียงต้องรอความตายทางเดียวเท่านั้น

ถ้าสภาพร่างกายไม่แย่นัก และสามารถอยู่ต่อไปได้อีกปี ก็อาจมีโอกาสกลับมาแย่งชิงยาอายุวัฒนะได้

มิฉะนั้น ถ้าคุณเป็นเหมือนเฟ่ยเจี้ยนจง คุณก็สามารถกลับไปเตรียมงานศพได้

ซ่งหวั่นถิงมองไปที่เฟ่ยเจี้ยนจงในเวลานี้ และเอ่ยปากถามว่า “หมายเลข 035 คุณยังต้องการเสนอราคาต่อไปหรือไม่?”

ทันใดนั้นเฟ่ยเจี้ยนจงก็กลับมารู้สึกตัว และมองซ่งหวั่นถิงทันทีด้วยใบหน้าที่สิ้นหวัง และส่ายหัวอย่างหดหู่ใจ

เขารู้ว่า ตัวเองได้แพ้ไปแล้ว

แม้ว่าเขาจะยังคงประมูลต่อไป และไม่สามารถจ่ายได้ในเวลานั้น ก็ทำได้แค่ฝันหวานเปล่าๆ เท่านั้น

อีกอย่าง เมื่อถึงเวลานั้นเขาก็จะถูกผู้ชมในสถานที่เยาะเย้ยอีกด้วย

และในขณะนั้นเอง เขาก็รู้ดีว่าชีวิตของตัวเองไม่ได้ยืนยาวแล้ว และการดิ้นรนต่อสู้ต่อไป มันก็จะเปล่าประโยชน์ และก็จะสูญเสียศักดิ์ศรีขีดสุดท้ายไปอีกด้วย

เขารู้สึกสิ้นหวัง และโบกมือเบาๆ และไม่ได้เสนอราคาอีกต่อไป