บทที่ 3835

และตอนนี้ เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ก็รู้สึกตื่นเต้นอีกครั้ง

เขาไม่รู้ว่าวันนี้สิ้นหวัง ตื่นเต้น แล้วสิ้นหวัง แล้วตื่นเต้นไปกี่ครั้งแล้ว

เขารู้สึกว่าหัวใจของเขาใกล้จะถูกทำลายจนพังแล้ว

ถ้าเป็นแบบนี้อีกหลายครั้ง ยังไม่ทันได้กินยาอายุวัฒนะ เกรงว่าเขาคงจะโรคหัวใจกำเริบแล้ว และตายที่นี่โดยตรง

ตอนนี้เขาถลึงตา จ้องมองเฟ่ยเจี้ยนจงตลอดเวลา รอให้เขาพูดว่าเขาไม่สามารถซื้อ หรือจ่ายเงินไม่ไหวอะไรแบบนี้

ถ้าเป็นเช่นนี้ ตนจะสามารถซื้อยาอายุวัฒนะนี้ในราคา 72 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ!

หัวใจของเฟ่ยเข่อซินที่เพิ่งโล่งใจ ก็เต้นระรัวอีกครั้งทันทีแม้ว่าเธอจะได้ยินเพียงเสียงคำรามจากปู่ของเธอ แต่เธอก็รู้ทันทีว่า ลุงใหญ่คงจะฉวยโอกาสนี้เพื่อแย่งตำแหน่งแน่นอน......

ในขณะนี้ อาเฉิงทางโทรศัพท์สะอื้นอย่างช่วยไม่ได้ และพูดว่า:"คุณท่าน......ผมขอโทษ…...ผมไม่มีวิธีที่จะช่วยท่านได้จริงๆ ตอนนี้ผมอยู่ภายใต้การควบคุมของคุณชาย มีทหารรับจ้างอย่างน้อยหลายสิบนายคอยคุ้มกันบ้านผม เขาบอกว่า ก่อนท่านตาย ผมห้ามออกจากบ้านแม้แต่ก้าวเดียว……"

เฟ่ยเจี้ยนจงคำรามอย่างโกรธจัด:"ฉันจะโทรหาไอ้สัตว์นั้นเดี๋ยวนี้!"

พูดจบ เฟ่ยเจี้ยนจงวางสายทันที และกดโทรหาหมายเลขอื่น

โทรติดเร็วมาก

แต่ว่า ไม่มีเสียงจากปลายสายเลย

เฟ่ยเจี้ยนจงกัดฟัน และคำรามอย่างโกรธเคือง:"ไอ้สัตว์! ไอ้สัตว์เอ้ย ทำไมมึงถึงทำแบบนี้! ทำไม? !"

ปลายสาย มีเสียงค่อนข้างแก่พูดขึ้นว่า:"พ่อ......ปีนี้ผมอายุเจ็ดสิบแล้ว พ่อก็ถือว่าคุ้นเคยกับหนังสือประวัติศาสตร์แล้ว พ่อดูผมสิ ไท้จื่อเอี๊ยอายุเจ็ดสิบกว่าแบบผม แม้จะอยู่ในสมัยโบราณ ก็หาไม่เจอกี่คนหรอกใช่ไหม?"

เฟ่ยเจี้ยนจงถามเสียงโหด:"คงแทบรอไม่ไหวที่จะสืบทอดตำแหน่งแล้ว ดังนั้นแกถึงอยากให้ฉันตายสินะ! อย่าลืมว่าฉันเป็นคนให้ชีวิตแก! ทุกสิ่งที่แกมีอยู่ ฉันเป็นคนให้ทั้งนั้น! ทั้งชาติบ้านเมืองตระกูลเฟ่ย ฉันเป็นคนสร้างขึ้นมาเองทั้งนั้น! แกไม่รู้จักสำนึกบุญคุณเลยรึไง!"

ปลายสายยิ้มแหยๆ แล้วพูดว่า:"พ่อ ถ้าพ่อไม่ไปตามหาความอมตะ ผมก็จะทำหน้าที่เป็นลูกที่ดี ดูแลพ่ออย่างจริงใจแน่นอน รอจนกว่าพ่อจะเกษียณ……"