บทที่ 3877 รักษาความลับ

ซ่งหวั่นถิงตระหนักได้ทันที

เดิมทีเธอคิดว่าชิ้นส่วนยาอายุวัฒนะที่เย่เฉินพูดถึง น่าจะเป็นเกมเล็กๆ ที่ฝังอยู่ในโปรแกรม หรือรางวัลเล็กๆ ของประสบการณ์การลงชื่อเข้าใช้

แต่ไม่นึกเลยว่า เย่เฉินวางแผนที่จะสร้างช่องทางการซื้อยาอายุวัฒนะชุดใหม่ สำหรับกลุ่มคนกลุ่มนี้ในโปรแกรมโดยตรง

สำหรับพวกเขา ช่องทางนี้มีโอกาสมากกว่าการประมูลมาก เพราะการประมูลโหดร้ายเกินไปจริงๆ พูดด้วยเงินทั้งนั้น และถ้าเงินไม่เพียงพอ ก็ได้แต่มองดูผู้อื่นประมูลยาอายุวัฒนะสำเร็จเท่านั้น

ในช่องทางได้รับใหม่นี้ เงินไม่ใช่สิ่งสำคัญจริงๆ สิ่งที่สำคัญคือ ใครสามารถแก้ปัญหาความต้องการที่แท้จริงของเย่

เฉินได้ดีที่สุด

สำหรับเย่เฉิน สิ่งนี้มีความยืดหยุ่นและหลากหลายมากยิ่งขึ้น

เขาสามารถใช้รูปแบบการประมูลเพื่อเปลี่ยนยาอายุวัฒนะให้เป็นเงิน และยังสามารถใช้ชิ้นส่วนยาอายุวัฒนะในโปรแกรมนี้ เพื่อเปลี่ยนยาอายุวัฒนะให้เป็นอะไรก็ได้ที่เขาต้องการ

เขาสามารถใช้ยาอายุวัฒนะแลกเปลี่ยนข้อมูล ใช้อายุวัฒนะทรัพยากรและแลกเส้นสาย ใช้ยาอายุวัฒนะแลกทุกอย่าง

ถึงขั้น ถ้าเขาจะต้องการ เขาสามารถใช้ยาอายุวัฒนะ ไปแลกกับชีวิตของคนอื่นได้

คราวนี้ประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะ ได้ถูกนำมาใช้อย่างเต็มรูปแบบ!

ตอนนี้ซ่งหวั่นถิงยกย่องความคิดของเย่เฉินจนถึงจุด แต่นอกเหนือจากความประหลาดใจแล้ว ก็นึกถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมา ดังนั้นเธอจึงถามว่า:"อาจารย์เย่ ถ้าชิ้นส่วนยาอายุวัฒนะ10,000ชิ้น ถึงจะสามารถแลกเปลี่ยนยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดได้ แล้วรวบรวมชิ้นส่วนยาอายุวัฒนะ 10,000 ชิ้น มันไกลเกินไปหน่อยไหมสำหรับพวกเขา?"