บทที่ 3909 เทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งเข้ามาหาถึงที่เอง

กัวเหล่ยไม่สงสัยแม้แต่น้อย และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฮ่าฮ่า อยากเล่นโป๊กเกอร์เหรอ มันเป็นเรื่องง่ายนิดเดียว เรามีสถานที่เอง ให้เขาเล่นได้ตามใจเลย”

เมื่อพูดอย่างนั้น กัวเหล่ยก็พูดอีกครั้งว่า “ใช่แล้ว คุณต้องบอกเขาสักคำว่า เราไม่ใช่สถานที่ที่จะเล่นๆ เล็กๆ น้อยๆ เมื่อเข้าสู่ในสถานที่ ก็จะต้องเริ่มต้นแลกกับชิปด้วยหนึ่งหมื่นดอลลาร์แคนาดา”

คลอเดียพูดอย่างเป็นกันเองว่า “คุณเย่ไม่ได้ขาดแคลนเงินนัก เขาเป็นเจ้าของเรือขนาดใหญ่ที่ทำหน้าที่ขนส่งทางไกล ในคราวนี้เขามาที่แคนาดา เพื่อจะซื้อเรือสินค้าจากแวนคูเวอร์”

“ซื้อเรือขนส่งสินค้างั้นเหรอ?” กัวเหล่ยรู้สึกดีใจมาก ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้

เรือบรรทุกสินค้า ไม่ใช่สิ่งที่จะเล่นๆ ได้

เรือขนส่งสินค้าธรรมดาๆ อย่างน้อยก็ต้องเริ่มต้นด้วยเงินสิบล้านดอลลาร์ หากเป็นเรือพิเศษที่ขนส่งก๊าซเหลว ก็เป็นไปได้เช่นกันว่าราคาจะอยู่ที่หลายร้อยล้านดอลลาร์

ดังนั้น เขาจึงสรุปทันทีว่า พี่ชายของหลี่เสี่ยวเฟินคนนี้ ต้องรวยมากอย่างแน่นอน

สำหรับผู้ประกอบการกาสิโน ชอบคนรวยที่สุด คนรวยทุกคนที่อยู่ในสายตาของพวกเขาล้วนเป็นแกะอ้วนที่รอเชือด ถ้าทำได้ดี คนเดียวก็จะสามารถควักออกมาได้เป็นล้าน

นี่ยังเป็นเพียงกาสิโนใต้ดินในแวนคูเวอร์เท่านั้น หากถูกเปลี่ยนเป็นกาสิโนชั้นนำในลาสเวกัส การจับ VIP คนหนึ่งและทำเงินหลายร้อยล้านดอลลาร์ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ดังนั้น เขาจึงยิ้มทันทีและพูดว่า “โอเค ถ้าอย่างนั้นคุณลองถามเขาดูว่าเขาอยากเล่นเมื่อไหร่”

คลอเดียบอกว่า “คุณเย่บอกว่า ตอนสามทุ่มในคืนนี้ ให้คุณมารับเขาที่บ้านป้าลี่”

“ยังจะให้ผมไปรับเขางั้นเหรอ?” กัวเหล่ยขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ คิดอยู่ในใจ ไม่ว่ายังไงตัวเองก็เป็นรองหัวหน้าแก๊ง ให้ตัวเองไปรับ คำพูดของคนที่แซ่เย่มันจะเกินไปหน่อยไหม?

ในเวลานี้ คลอเดียกล่าวว่า “คุณเย่บอกแล้วว่า ทันทีที่ไปถึงที่กาสิโนก็จะแลกชิปหนึ่งแสนดอลลาร์แคนาดาก่อนทันที”

“โอเค ผมจะไปรับ!”