บทที่ 3943 เสียงบันทึกที่ดังชัดอย่างยิ่ง

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ว่านพั่วจวินก็พยักหน้าด้วยความเคารพ เขาไม่ได้ออกแรงอีก จากนั้นก็หันไปหาลูกน้องและพูดว่า “จับเขามัดไว้!"

ทหารของสำนักว่านหลงก้าวไปข้างหน้าทันทีและมัดมือของกัวเหล่ยไว้ข้างหลัง จากนั้นก็เตะที่ข้อขาของกัวเหล่ยจนเขาทรงตัวไม่อยู่และคุกเข่าลงบนพื้น

เมื่อเห็นว่าการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเขาล้มเหลว กัวเหล่ยก็เหมือนไก่ตัวผู้ที่สู้แพ้และรอคอยการตัดสินของโชคชะตา

ในเวลานี้เอง อังเดรก็พบบันทึกเสียงแล้วและปรับระดับเสียงให้สูงสุดแล้วคลิกเล่น

ในบันทึกเสียง มีเสียงกัวเหล่ยหัวเราะดังออกมา “คุณริคกี้ เรื่องเสร็จแล้ว ผมใส่ยานอนหลับและยาพิษลงในไวน์และเครื่องดื่มของพวกเขาสี่คนทั้งครองครัว ยานอนหลับจะมีผลภายในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง และยาพิษจะออกฤทธิ์ในเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่งหลังจากนี้ ยานอนหลับจะทำให้พวกเขาหลับไปก่อน จากนั้นยาพิษจะทำให้ระบบทางเดินหายใจเป็นอัมพาตและตายจากภาวะขาดออกซิเจนในที่สุด”

อังเดรถามเขา "สี่คนทั้งครอบครัว? ไม่ใช่ห้าคนหรอกหรือ?"

กัวเหล่ยรีบพูด “คลอเดียยัยหนูนั่นวันนี้ไม่กินข้างที่บ้าน บอกว่าจะไปปาร์ตี้กับเพื่อนร่วมชั้น ผมเดาว่าเธอน่าจะกลับมาก็ดึกมากแล้ว ตอนนั้นเธอคงคิดว่าครอบครัวของเธอหลับไปหมดแล้วและไม่สงสัยอะไร"

อังเดรพูดอย่างเย็นชา “นายพูดง่าย หากเธอพบว่าคนถูกวางยาพิษจนตาย อย่างนั้นทุกอย่างจะถูกเปิดเผย!”

กัวเหล่ยเอ่ย "คุณริคกี้โปรดวางใจ ผมให้คนเตรียมน้ำมันเบนซินมากเพียงพอแล้วในห้องใต้ดิน เมื่อคลอเดีย กลับมาบ้านแล้ว ผมจะให้คนจุดเชื้อเพลิงจนไปลุกลามขึ้นครั้งใหญ่ ด้วยน้ำมันเบนซิน 50 แกลลอน คลอเดียไม่มีทางหนีออกมาได้แน่ ต่อให้เธอโชคดีหนีรอดมาได้ แต่พ่อแม่และน้องชายอีกสองคนก็ต้องถูกเผาเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าคนตายไปเพราะอะไร?"

อังเดรเอ่ยปาก “กัวเหล่ย นายเป็นคนทำทั้งหมดนี้ ถ้าหากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น ทั้งหมดนี้นายต้องรับผิดชอบคนเดียว ฉันไม่ได้ไปเกี่ยวข้องกับนายด้วย!”

กัวเหล่ยเอ่ยหัวเราะ “คุณริคกี้วางใจได้ เรื่องนี้เป็นความคิดของผมกัวเหล่ยเพียงคนเดียว และเป็นผมกัวเหล่ยที่ดำเนินการด้วย ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ ผมไม่ชอบใจพวกเขาทั้งครอบครัวมานานแล้ว จัดการพวกเขาทั้งหมดลง ต่อให้ผมจะไม่ได้ผลประโยชน์อะไรเลย แต่ผมก็สะใจ!"