บทที่ 3999 มีการเปลี่ยนแปลงใหม่

หลังจากกำหนดสิ่งเหล่านี้เรียบร้อย เย่เฉินมองดูเวลาแล้วพูดกับป้าหลี่และอีกสองคนว่า “ป้าหลี่ เสี่ยวเฟิน คลอเดีย ฉันต้องกลับไปอเมริกาก่อน ที่แคนาดาน่าจะปลอดภัยสักพัก มีทหารของสำนักว่านหลงปกป้องพวกคุณอย่างลับๆ พวกคุณทั้งสามทำงานและใช้ชีวิตปกติได้ ไม่ต้องห่วงเรื่องอื่นๆ”

ป้าหลี่พยักหน้าและกล่าวว่า “เย่เฉิน รีบกลับมาและไปอยู่เป็นเพื่อนชูหรันเถอะ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียว อยู่ต่างประเทศคนเดียว อาจจะไม่คุ้นชินเท่าไหร่”

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า “เมื่อฉันแก้ไขปัญหานี้ได้เรียบร้อย ฉันจะส่งคนมารับพวกคุณทั้งสามคนกลับไปที่เมืองจินหลิง จากนั้นฉันจะจัดสิ่งที่ที่พักอาศัยอาหารเอาไว้ให้พร้อม”

หลี่เสี่ยวเฟินรีบเตือนว่า “พี่เย่เฉิน อย่าลืมเรื่องที่คลอเดียจะต้องกลับไปเรียนที่เมืองจินหลิง...”

เย่เฉินยิ้มและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่ต้องกังวล ฉันไม่ลืมหรอก"

หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวคำอำลาป้าหลี่ หลี่เสี่ยวเฟิน และคลอเดียทีละคน แล้วเขารีบไปที่สนามบินและบินกลับไปที่เมืองพรอวิเดนซ์

ก่อนที่จะออกเดินทาง เย่เฉินได้โทรหาเซียวชูหรัน และถามเธอเกี่ยวกับสถานการณ์ของเธอในพรอวิเดนซ์ เซียวชูหรันบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี แล้วจึงถามเย่เฉินด้วยความเป็นห่วงว่า " คุณสามี เรื่องของเสี่ยวเฟินจัดการเรียบร้อยหรือยัง?”

เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า " จัดการเรียบร้อยแล้ว พวกอันธพาลคิดไม่ดีกับเสี่ยวเฟิน เพื่อนของเสี่ยวเฟินตามให้ผมไปช่วย ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวเฟินไม่เป็นอันตรายอะไร คุณสบายใจได้”

ในที่สุดเซียวชูหรันถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพูดว่า “ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เมื่อคืนฉันเป็นห่วงจนนอนไม่หลับทั้งคืน ฉันอยากโทรถามคุณ แต่ก็กลัวว่าจะรบกวนงานของคุณ......”

เย่เฉินรีบพูดว่า “ไม่เป็นไร ผมมาถึงสนามบินแล้ว เครื่องบินก็ลังจะบิน คาดว่าอีกสี่ชั่วโมงจะถึงที่หมาย”

เซียวชูหรันถามอย่างตื่นเต้น “จริงเหรอคะ เยี่ยมไปเลย!”

หลังจากพูดจบ เธอรีบถามอีกว่า " เสี่ยวเฟินสามารถกลับไปได้อย่างสบายใจแล้วใช่หรือไม่? ถ้าไม่มีทางจริงๆ เชิญพวกเธอมาที่อเมริกาสิ!"

เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “ปัญหาที่นี่จัดการเรียบร้อยแล้ว ผมขอให้ลูกค้าช่วย ให้หาเส้นสายในพื้นที่ไปดูแลเสี่ยงเฟินและป้าหลี่ พวกเธอไม่เป็นไรหรอก ฉะนั้นผมจึงสามารถกลับไปหาคุณได้อย่างสบายใจไงล่ะ”

เซียวชูหรันผ่อนคลายในทันทีและพูดอย่างเร่งรีบ “เยี่ยมมาก! ตอนนี้เวลาห้าโมงเย็นแล้ว คุณมาถึงคงจะประมาณสามทุ่มกว่า ฉันจะไปรับคุณที่สนามบินนะ”