บทที่ 4072 ระเบิดตั้งเวลา

สิบนาทีต่อมา เฉินจ้างโจงเดินขึ้นมาชั้นบนพร้อมกับอาหาร

หลังจากเตรียมอาหารเสร็จ เฉินจ้างโจงก็ทักทายทุกคนกินข้าว และหลังจากที่ทุกคนนั่งลง เขาก็มองไปที่เย่เฉิน ลดเสียงลงแล้วถามว่า “คุณชายเย่ ผมมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ไม่ค่อยเข้าใจ ทำไมนินจาญี่ปุ่นพวกนั้นถึงกลัวคุณขนาดนี้?”

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “คุณเคยได้ยินเรื่องที่ตระกูลเย่ถูกสำนักว่านหลงแก้แค้นเมื่อไม่นานมานี้หรือไม่?”

เฉินจ้างโจงพยักหน้า และพูดว่า “ผมก็เพิ่งได้ยินหลังจากที่เรื่องมันผ่านไปแล้ว พวกเขาบอกว่าตระกูลเย่มอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้กับสำนักว่านหลง ถึงรอดพ้นจากภัยพิบัติไปได้ ดังนั้นเมื่อผมเห็นคุณในวันนี้ ผมก็เลยไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย”

เย่เฉินโบกมือ และพูดอย่างสบายๆ ว่า “นี่เป็นเพียงข่าวลือที่ผมจงใจปล่อยออกไปเท่านั้น สถานการณ์จริงมันตรงกันข้าม ไม่เพียงแต่ตระกูลเย่ไม่ได้โอนทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้สำนักว่านหลง ในทางกลับกันสำนักว่านหลงก็หันมาจงรักภักดีต่อผม ผมแค่ไม่อยากทำให้ตระกูลเย่กลายเป็นต้นไม้ใหญ่และดึงดูดความสนใจเกินไป ดังนั้นจึงมีข่าวลือข้อนี้ขึ้นมา”

เฉินจ้างโจงตกตะลึงเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เย่เฉินไม่เคยได้บอกเรื่องพวกนี้กับเขามาก่อนเลย ดังนั้นเขาจึงแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองเลย

สำนักว่านหลงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ตอนนี้กลับอยู่ภายใต้อำนาจของเย่เฉินไปแล้วงั้นเหรอ นี่เป็นส่วนเสริมที่ยอดเยี่ยมสำหรับความแข็งแกร่งของตระกูลเย่เลยทีเดียว อยากมองว่าทรัพย์สินของตระกูลเฟ่ยจะมีมูลค่าหลายแสนล้านดอลลาร์ แต่ก็เป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะก่อตั้งกองทัพทหารรับจ้างขนาดเท่าขนาดของสำนักว่านหลงขึ้นมาได้

ในเวลานี้เย่เฉินก็พูดอีกครั้งว่า “สำหรับนินจาหลายคนในวันนี้ พวกเขาทั้งหมดอยู่ภายใต้อำนาจของเพื่อนผมที่อยู่ในญี่ปุ่น พวกเขาเคยเจอผมมาก่อน ตอนที่อยู่บนภูเขาเย่หลิงซาน ดังนั้นพวกเขาจึงกลัว”

เฉินจ้างโจงใช้เวลานาน ถึงจะยอมรับในเรื่องที่เย่เฉินพูดได้ และก็อดถอนหายใจไม่ได้ว่า “คุณชายเย่ ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของคุณ เกรงว่าตระกูลเย่อาจได้รับการจัดอันดับที่หนึ่งในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมดแล้ว!”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และกล่าวว่า “เพราะว่าการเป็นที่หนึ่งในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างเดียวนั้นมันคงไม่เพียงพอ ความแข็งแกร่งของราชวงศ์ซาอุดิในเอเชียตะวันตกเป็นอันดับสองรองจากตระกูลตระกูลรอธส์ไชลด์ในโลก ตระกูลเย่อยากจะเป็นที่หนึ่งในเอเชีย ก็ต้องก้าวข้ามราชวงศ์ซาอุดิ และถ้าอยากจะเป็นที่หนึ่งของโลก ก็ต้องแซงหน้าราชวงศ์ซาอุดิ และยังมีหนทางอีกยาวไกล”