บทที่ 4075 ตัดหู

ไม่มีใครคาดคิดว่า ทุกคนในนครนิวยอร์กกำลังตามหาเฟ่ยห้าวหยาง ในเวลานี้กำลังนอนอยู่ในข้างบ้านที่อยู่ห่างจากบ้านของตัวเองไม่ถึงห้าร้อยเมตร

คนของว่านพั่วจวิน นำนินจาทั้งแปดและเฟ่ยห้าวหยาง ไปที่ห้องใต้ดินของวิลล่าโดยตรง

ในเวลาเดียวกัน อุปกรณ์การถ่ายทำภาพยนตร์จำนวนมากที่ว่านพั่วจวินเช่ามาก็ถูกส่งมาถึงสถานที่ในชั่วข้ามคืนแล้วเช่นกัน

และว่านพั่วจวินยังขอให้ลูกน้องของเขาย้ายแสงไฟ และอุปกรณ์การถ่าทำที่เช่ามาทั้งหมดไปที่ลานบ้าน และแม้กระทั่งยังประกอบมันขึ้นมาในโถงทางเข้าและลานบ้าน วิลล่าทั้งหลังเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ผู้คนที่ไม่รู้จริงๆ ก็จะคิดว่ามีกองถ่ายทำกำลังถ่ายทำอยู่ที่นี่

ในเวลานี้ ว่านพั่วจวินได้โทรหาเย่เฉิน และรายงานความคืบหน้าให้กับเย่เฉิน และขอคำสั่งในขั้นตอนต่อไป

เย่เฉินยอมรับข้อเสนอของเฉินจ้างโจง และส่งต่อคำสั่งถัดไปให้ว่านพั่วจวิน

ว่านพั่วจวินวางสายโทรศัพท์ และก็ก้าวเข้าไปในห้องใต้ดินทันทีที่นินจาทั้งแปดคนและเฟ่ยห้าวหยางถูกกักตัวไว้

ในขณะนี้ นินจาทั้งแปดนั่งลงอยู่ที่มุมห้องเหมือนไก่โต้งที่พ่ายแพ้ ในขณะที่เฟ่ยห้าวหยางถูกทิ้งให้นอนหมดสติอยู่บนพื้น

ทันทีที่ว่านพั่วจวินเพิ่งเดินลงมา นินจาทั้งแปดก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว และมองดูเขาด้วยความเคารพ

ว่านพั่วจวินไม่ได้สนใจพวกเขา แต่ชี้ไปที่เฟ่ยห้าวหยางที่อยู่บนพื้น และพูดกับลูกน้องของตัวเองว่า “ปลุกให้เขาตื่นขึ้นมา!”

ลูกน้องของเขานำอ่างน้ำเย็นมา และราดใส่บนตัวของเฟ่ยห้าวหยางในทันที

เฟ่ยห้าวหยางที่อยู่ในอาการโคม่า จู่ๆ ก็สะดุ้งและลุกขึ้นนั่งกรีดร้องขึ้นมา

เมื่อการมองเห็นของเขาค่อยๆ ฟื้นตัว เขาก็ตื่นตระหนกและถามเสียงดังว่า “พวกคุณอยากจะทำอะไร! รู้ว่าผมเป็นใครหรือไม่”

ว่านพั่วจวินเหลือบมองมาที่เขา หยิบมีดสั้นออกมาจากเอวของเขา จากนั้นจึงขว้างมีดไปที่ตรงหน้าคาซูโอะ ฮันโซ แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “ไป ไปตัดหูเขาทั้งสองข้างลงมาซะ!”