บทที่ 4083 การซื้อขาย

ผู้หญิงหลายคนไม่คิดว่า จะมีชายวัยกลางคนลงจากรถ cadillac และเดินตรงเข้ามาหาพวกเขา

ดังนั้น พวกเขาจึงรีบลูบผมทำท่า ขยิบตาให้กันไปมา โดยหวังว่าจะได้รับความโปรดปรานจากชายผู้นี้

เฟ่ยเสวปินเห็นอยู่ในสายตาเขา และรู้สึกคันเนื้อคันตัวด้วยความรังเกียจ

แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากบังคับให้ตัวเองไปถึงตรงหน้าผู้หญิงผมบลอนด์ ม้วนเงินพันดอลลาร์ที่อยู่ในมือ และยัดมันเข้าไปในปลอกคอของผู้หญิงคนนั้น

มีเสียงอุทานเกิดขึ้นอย่างกะทันหันโดยรอบๆ และผู้หญิงคนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึงไปเลย

พวกเขายืนอยู่ที่นี้ทั้งวันก็ไม่อาจหาเงินได้เป็นร้อยเหรียญดอลลาร์ แต่ทันทีที่เศรษฐีคนนี้เดินเข้ามา ก็ให้เงินหนึ่งพันเหรียญดอลลาร์กับสหายของตัวเอง สิ่งนี้ถึงกับทำให้พวกเขาอิจฉาอย่างยิ่งเลยทีเดียว

และหญิงสาวผมบลอนด์คนนั้น ก็ตื่นเต้นมากเช่นกันในเวลานี้ เธอหยิบเงินออกจากปลอกคอ และนับทีละใบอย่างชัดเจน หลังจากยืนยันว่าเป็นเงินหนึ่งพันดอลลาร์ เธอก็พูดอย่างตื่นเต้นว่า “พระเจ้า คุณก็คือคุณเฟ่ยแล้วใช่ไหม?!”

เฟ่ยเสวปินเกือบเซไปเพราะกลิ่นในปากของเธอ เขาอดไม่ได้ที่อยากจะอาเจียน เอ่ยปากถามขึ้นมาว่า “เงินให้คุณไปแล้ว ของล่ะ? มีคนฝากของบางอย่างไว้ให้ผมอยู่ที่คุณหนึ่งชิ้นใช่หรือไม่?”

หญิงผมบลอนด์พูดอย่างมีความสุขว่า “ฉันยังคิดว่าผู้ชายคนนั้นกำลังเล่นตลกกับฉันโดยจงใจ แต่ไม่ได้คาดคิดว่าจะมีเรื่องดีๆ เช่นนี้จริงๆ ......”

หลังพูดจบ ผู้หญิงคนนั้นก็มองไปที่เฟ่ยเสวปิน ทันใดนั้นก็ก้าวไปข้างหน้า กอดเขาไว้แน่นๆ และใช้ปากจูบเข้าที่ปากของเขา!

ผู้คุ้มกันกลุ่มใหญ่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังจะโจมตีเฟ่ยเสวปินกะทันหัน และรีบวิ่งออกจากรถด้วยถือปืนอยู่ในมือ

ในเวลานี้ เฟ่ยเสวปินก็ผงะ และผลักผู้หญิงคนนั้นออกไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ใช้มือเช็ดปากของเขาอย่างแรง เขาพูดอย่างโกรธเคืองไปด้วยว่า “ถุยถุยถุย! อะไรวะ! มึงแม่งบ้าไปแล้วเหรอ! ใครแม่งอนุญาตให้มึงจูบกูเหรอ?!”