บทที่ 4092 ปากหวานก้นเปรี้ยว

ขณะนี้สมองของสาวใช้เริ่มจินตนาการถึงงานแต่งงานอันยิ่งใหญ่ของเธอกับเฉียวเฟยหยุน และเมื่อได้ยินที่เฉียวเฟยหยุนพูดอย่างนั้น เธอก็ตระหนักในทันทีว่าความสุขตลอดชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับเฟ่ยฮ่าวหยางเพียงคนเดียว ดังนั้นเธอจึงพูดโดยไม่ต้องคิดว่า "คุณชายเฉียววางใจได้ ฉันจะจับตามองอย่างแน่นอน!"

เฉียวเฟยหยุนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและกล่าวว่า “จำไว้ว่าเรื่องที่ฉันพูดกับเธอพวกนี้ เธออย่าบอกใครเป็นอันขาด รวมถึงคนใกล้ชิดของเธอด้วย”

สาวใช้อดไม่ได้ที่จะถาม “คุณชายเฉียว ขอฉันบอกพ่อแม่เกี่ยวกับเรื่องของพวกเราได้ไหมคะ? พวกเขาเป็นห่วงเรื่องชีวิตฉันเป็นอย่างมากมาตลอด ถ้าพวกเขารู้ว่าฉันคบกับคุณ พวกเขาจะต้องมีความสุขมาก…”

"ไม่ได้เป็นอันขาด!" เฉียวเฟยหยุนกล่าวอย่างเร่งรีบ “หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไปล่วงหน้า คนอื่นจะต้องรู้เรื่องแน่!”

จากนั้นเขาก็รีบเอ่ยปลอบ: "เสี่ยวหยวน เธอจะต้องจำไว้ว่าฉันต้องการพาเธอไปที่ซีแอตเทิลและอาศัยอยู่กับฉัน แต่เธอเองก็รู้ว่าตอนนี้เธอยังมีสถานะเป็นคนรับใช้ ถ้าเรื่องแพร่กระจายออกไป พวกเราทั้งคู่จะถูกกดดันอย่างมาก"

“ดังนั้น แผนของฉันคือ ถึงเวลานั้นค่อยขอความช่วยเหลือจากคุณชายเฟ่ย ให้เขาลบประวัติและไฟล์ทั้งหมดเรื่องการเป็นคนรับใช้ของเธอในตระกูลเฟ่ยทิ้ง จากนั้นฉันจะให้สถานะใหม่กับเธอและให้เธอรับปริญญาจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง จากนั้นก็จัดการให้เธอเป็นคุณหนูใหญ่จากครอบครัวนักวิชาการ!”

“แบบนี้ จากนี้เธอก็จะสามารถตามฉันเข้าออกในวงสังคมชนชั้นสูงได้ จะไม่มีใครกล้ามองเธอด้วยสายตาดูถูก!”

“อย่างไรก็ตาม หากเรื่องนี้รั่วไหลออกไปล่วงหน้า ถึงเวลานั้นหากมีคนเปิดเผยตัวตนของเธอในฐานะคนรับใช้ออกมา เกรงว่าพ่อแม่ของฉันจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องของเราทั้งคู่ และเธอจะต้องเผชิญแรงกดดันมหาศาลไปด้วยเช่นกัน”

“ดังนั้น ก่อนที่คุณชายเฟ่ยจะกลับมาอย่างปลอดภัย เรื่องนี้จะต้องถูกเก็บเป็นความลับและต้องไม่ให้ใครรู้นอกจากเธอและฉันเท่านั้น เข้าใจไหม?”

ในเวลานี้ สาวใช้ถูกคำพูดหวานเชื่อมของเฉียวเฟยหยุนทำให้ไร้สติไปนานแล้ว

เมื่อได้ยินเฉียวเฟยหยุนบอกว่าจะทำการจัดการภูมิหลังของเธอขึ้นมาใหม่ ทันใดนั้นความรู้สึกต่ำต้อยและอ่อนไหวที่มีมาตลอดในใจก็ผุดขึ้นมาทันที

สิ่งนี้ทำให้เธอแทบจะร้องไห้อย่างซาบซึ้งต่อเฉียวเฟยหยุน และรู้สึกว่าคนนี้เป็นเทพบุตรที่จะพาตัวเองออกจากขุมนรกไปสู่สวรรค์

ดังนั้นเธอจึงไม่สงสัยในสิ่งที่เฉียวเฟยหยุนพูดและรับปากเขาไปด้วยความกตัญญู