บทที่ 4106 ทางหนีทีไล่

หลังจากที่สาวใช้จากมา เธอก็ไม่ได้ไปที่ห้องของนายหญิงในทันทีแต่กลับมาที่ห้องน้ำไร้ผู้คนและหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาส่งข้อความถึงเฉียวเฟยหยุน

เนื้อหาในข้อความคือ “คุณชายเฉียว ฉันเพิ่งได้ยินมาว่า คุณท่านส่งนั่งเครื่องบินไปยังประเทศญี่ปุ่นเพื่อค้นหานินจาญี่ปุ่นแล้ว! นอกจากนี้ยังได้ยินอีกว่าเขาคิดว่าเครื่องบินธรรมดาบินช้าเกินไปแล้วก็กำลังวางแผนที่จะซื้อเครื่องบินชื่อเครื่องบินโดยสารคองคอร์ด”

หลังจากส่งข้อความนี้เสร็จ มือของสาวใช้ก็กุมโทรศัพท์มือถือไว้ที่หน้าอก ในใจรออย่างมีความหวังว่าคนที่เธอรักจะส่งคำชมมาให้ตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เธอกลับไม่ได้คำตอบจากของเฉียวเฟยหยุน

เพราะเมื่อเฉียวเฟยหยุนเห็นข้อความนี้ คนทั้งคนก็กระโดดลงจากเตียงทันที หัวใจของเขากำลังแทบจะกระโดดออกมาจากลำคอของเขา

เขาในขณะนั้น เขามองดูโทรศัพท์มือถือด้วยสีหน้าสะพรึงกลัวและเอ่ยพึมพำว่า "บัดซบ จบแล้ว...ครั้งนี้ท่าไม่ดีจบเห่แล้ว..."

เฉียวเฟยหยุนรู้ดีในใจว่าเมื่อตระกูลเฟ่ยเริ่มสืบสวนเรื่องนินจาญี่ปุ่น ก็จะเป็นเรื่องง่ายอย่างยิ่งที่จะเจอเบาะแสของนินจาอิงะ

เขาอดไม่ได้ที่จะพูดกับตัวเองว่า “ไอ้ลูกหมานินจาอิงะจะเป็นคู่ต่อสู้ของตระกูลเฟ่ยได้ยังไงถึงเวลานั้นเมื่อเผชิญหน้ากับตระกูลเฟ่ย เขาจะต้องสารภาพทุกอย่างโดยไม่ลังเลแน่…”

“ถึงตอนนั้น ตระกูลเฟ่ยก็จะเริ่มตามหาต้นตอโดยเริ่มจากนินจาอิงะ และไม่นาน พวกเขาก็จะสืบหามาจนเจอฉัน…”

"แม้ว่าฉันจะใช้ข้อมูลปลอมตอนติดต่อกับนินจาอิงะ แต่เงินสี่สิบล้านดอลลาร์ที่ฉันโอนไปให้นินจาอิงะไม่ใช่ของปลอมนี่..."

“ขอแค่ตระกูลเฟ่ยเริ่มต้นจากต้นทางของเงินและตรวจสอบมาที่ต้นน้ำเพียงเล็กน้อย พวกเขาจะต้องพบฉัน…”

“ถึงเวลานั้น ฉันจะให้คำอธิบายกับตระกูลเฟ่ยยังไง?”

“ฉันบอกว่าฉันบริสุทธิ์? พวกเขาจะเชื่อหรือไง? พวกเขาไม่เชื่อแน่…”

“อย่างนั้นฉันก็ได้แต่บอกพวกเขาไปตามจริงว่าอันที่จริงฉันช่วยเฟ่ยฮ่าวหยางตามหานินจา โดยมีจุดประสงค์เพื่อลักพาตัวดาราดัง...”