บทที่ 4130 มีชื่อเสียงแต่ไร้ความสามารถ

หลี่ญ่าหลินส่ายหัว และพูดอย่างจริงจัง:"พูดตามตรง แม้ว่าผมจะไม่ชอบเรื่องที่คุณบีบบังคับแย่งชิงอำนาจ แต่ที่ผมมาที่นี่ในวันนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะมาหัวเราะเยาะพวกคุณจริงๆ"

พูดไป หลี่ญ่าหลินก็มองไปที่ทั้งสองคน และพูดอีกครั้งว่า:"ผมคิดว่าคนลักพาตัวจงใจเปิดโปงเรื่องอื้อฉาว ที่คุณชายเฟ่ยยืนจูบสาวข้างถนนก่อน แล้วจงใจละทิ้งโอกาสตระกูลเฟ่ยเผยความจริงต่อสาธารณะ เพื่อบิดเบือนความคิดเห็นของประชาชน"

จากนั้น เขาเปลี่ยนเรื่องทันที และพูดอย่างเย็นชา:"แต่ในนี้เหมือนเป็นโอกาสที่ดี แต่จริงๆ แล้วเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ตอนนี้ทั้งโลกให้ความสนใจกับการลักพาตัวของเฟ่ยฮ่าวหยาง และสายตาของพวกเขาก็เพ่งเล็งไปที่ตระกูลเฟ่ยโดยธรรมชาติ ถ้าตระกูลเฟ่ยมีเรื่องอื้อฉาวที่น่าตกตะลึงจริง ๆ และหากมีการประกาศในเวลานี้ มันก็เหมือนกับการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ให้ตระกูลเฟ่ย! แม้แต่เทพเจ้าก็ช่วยพวกคุณไม่ได้!"

ใบหน้าของเฟ่ยซานไห่ เดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด

ทุกสิ่งทุกอย่างต้องให้ความสนใจกับเหตุผลเสมอมา เขาได้ตำแหน่งผู้นำตระกูลมาอย่างน่าอาย และเรื่องนี้กลายเป็นจุดอ่อนไหวในหัวใจของเขา

เมื่อได้ยินคำพูดตรงๆ ของหลี่ญ่าหลินที่ว่า เขาดูถูกตัวเองที่บีบบังคับแย่งชิงอำนาจ เขารู้สึกโกรธเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงไม่ฟังประโยคหลังของหลี่ญ่าหลินเลย ดังนั้นจึงพูดกับหลี่ญ่าหลินอย่างโกรธเคืองว่า:"พล.ต.ท.หลี่ ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ เชิญกลับไปซะ!"

หลี่ญ่าหลินพูดอย่างช่วยไม่ได้:"คุณเฟ่ย ผมรู้ว่าคุณเป็นคนมีหน้าตาในสังคม คนมีหน้าในสังคมต่างก็รักศักดิ์ศรี รักศักดิ์ศรีไม่ผิด แต่อย่าให้การรักศักดิ์ศรี ส่งผลต่อการตัดสินของสิ่งต่างๆ โรคที่ต้องห้าม แพทย์จะมีแต่จะทําให้โรครุนแรงขึ้นเท่านั้น และผลที่ตามมาสุดท้ายจะต้อง แบกรับเพียงผู้เดียว"

เฟ่ยซานไห่ไม่คิดเลยว่าหลี่ญ่าหลินจะยังกัดปัญหานี้ไม่ปล่อย และทันใดนั้นก็พูดอย่างโกรธเคือง:"ออกไปจากที่นี่! ออกไปซะ!"