บทที่ 4132 เบาะแสสำคัญ

หลังจากนั้นไม่นาน ซ่งเผิงที่รับผิดชอบด้านธุรกิจก็วิ่งเหยาะๆ เข้าห้องหนังสือ

เมื่อเขาเห็นเฟ่ยซานไห่กับเฟ่ยเสวปิง ก็รีบโค้งคำนับ และพูดว่า:"คุณท่าน คุณชาย ผมชื่อซ่งเผิง มาจากทีมธุรกิจ……"

เฟ่ยซานไห่ขัดจังหวะโดยตรง และถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"ฉันได้ยินมาว่าคุณมีเบาะแสเกี่ยวกับฮ่าวหยาง รีบบอกมา!"

ซ่งเผิงรีบพูดว่า:"คุณท่าน มีคนรับใช้ข้างๆ คุณชาย ผมคิดว่าเธอดูน่าสงสัยเล็กน้อย!"

เฟ่ยซานไห่ขมวดคิ้วและถามว่า:"มีอะไรเหรอ?"

ซ่งเผิงอธิบายว่า:"คือแบบนี้ครับ เมื่อคืนคุณบอกให้เราหาเครื่องบินคองคอร์ด ผมก็รีบติดต่อกับตระกูลหนึ่งในฝรั่งเศส ผมบังเอิญไปเจอหวางหยวนหยวน และนัดเธอเพื่อไปลาสเวกัสในวันหยุดสุดสัปดาห์ ตอนนั้นเธอถามผมโดยเฉพาะว่า ดึกขนาดนี้แล้วยังคุยโทรศัพท์ กำลังยุ่งอะไร ผมบอกว่ากำลังช่วยคุณซื้อเครื่องบินคองคอร์ด แล้วเธอก็ถามผมว่าเครื่องบินคองคอร์ดคืออะไร……"

เมื่อพูดถึงนี้ ซ่งเผิงรีบตบหน้าตัวเอง และพูดอย่างประหม่าว่า:"คุณท่าน เป็นเพราะผมเองที่ปากโป้ง! ตอนนั้นผมคิดว่าเธอก็เป็นคนรับใช้ของตระกูลเฟ่ยด้วย ดังนั้นการรักษาความลับก็เพิ่มขึ้นในทันใด จึงบอกไปว่าคุณส่งคนไปญี่ปุ่น แต่เครื่องบินธรรมดาใช้เวลานานเกินไป ดังนั้น จึงต้องซื้อเครื่องบินคองคอร์ด…... แต่ไม่ต้องกังวล ผมไม่ได้บอกว่าคุณส่งใครไปญี่ปุ่นอย่างแน่นอน และยิ่งไม่ได้บอกว่าคุณส่งคนไปญี่ปุ่นเพื่ออะไร……"

เฟ่ยซานไห่คำรามอย่างไม่ทน:"พูดประเด็นนี้สิ!"

​ซ่งเผิงสั่นสะท้านด้วยความตกใจ และพูดอย่างรวดเร็วว่า:"ประเด็น…...ประเด็นคือ หวางหยวนหยวน เธอไม่มีทางรู้ว่าคุณส่งคนไปญี่ปุ่นเพื่ออะไร แต่ตอนนั้นเธอกลับถามผมว่า คุณส่งคนไปญี่ปุ่น ไปหานินจาใช่หรือเปล่า ตอนนั้นผมก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ก็บอกไม่ได้ว่าผิดปกติตรงไหน จนกระทั่งเมื่อกี้ผมได้ยินว่าคนที่คุณส่งไปญี่ปุ่นเกิดเรื่อง และบังเอิญเห็นคลิปที่นินจาอิงะญี่ปุ่นปล่อย จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าตรงไหนผิดปกติ!"

พูดไป ซ่งเผิงก็พูดต่ออย่างมั่นใจมาก:"คุณท่าน หวางหยวนหยวนเป็นแค่คนใช้ และตอนนั้นเธอเข้ามาจากข้างนอก แล้วเธอรู้เกี่ยวกับนินจาได้อย่างไร? ดังนั้น ผมมั่นใจว่าผู้หญิงคนนี้คงจงใจลองเชิงผมแน่นอน! อยากได้ความจริงจากผม! ผู้หญิงคนนี้ผิดปกติ! ไม่แน่เธออาจจะมีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับคดีลักพาตัวของคุณชายฮ่าวหยาง!"

เมื่อเฟ่ยซานไห่ได้ยินเช่นนี้ เส้นเลือดของเขาก็ระเบิดทันที และโพล่งออกมาว่า:"คนร้ายที่แอบอยู่บ้างในนั้นป้องกันได้ยาก!"

พูดจบ เขาจ้องพ่อบ้าน และคำรามว่า:"ไปจับหวางหยวนหยวนนั้นมาพบฉัน!"